Starcie królów

Na południe dojechali żywi ludzie, a wrócą tylko zimne kości.

Przyjemne wonie często używa się po to, by ukryć ohydne smrody.

Bać się trzeba tylko wilków w ludzkiej skórze...

- Maester Luwin mówi, że w snach nie ma nic, czego trzeba się bać
- Jest - sprzeciwił się Jojen
- A co?
- Przeszłość. Przyszłość. Prawda.

Ukaż mi ścieżkę, jaką muszę stąpać, i nie pozwól, bym potknęła się w ciemności, która leży przede mną.

Chciałabym się rozpłakać - pomyślała. Chciałabym raz poczuć się głupia i wystraszona. Tylko na chwilę, to wszystko...na dzień...na godzinę...

A ty tu sobie siedzisz uśmiechnięty jak dynia w święto plonów?

(...) przegrana jest mordercą strachu.

Nadszedł okrutny świt, sztylet światła.

- Nim cokolwiek uczynisz, będziesz mnie wtajemniczał we wszystkie swe plany i niczego nie przedsięweźmiesz bez mojej zgody. Zrozumiałeś?
- Och, tak.
- Zgadasz się?
- Oczywiście-skłamał. - Jestem twój, siostro. - Dopóki będzie to dla mnie korzystne.

W starożytnych księgach Asshai napisane jest, że po długim lecie nadejdzie dzień, gdy gwiazdy spłyną krwią, a na świat spadnie ciężkie, zimne tchnienie ciemności. W owej straszliwej godzinie wojownik wyciągnie z ognia płonący miecz. A oręż ów będzie Światłonoścą, Czerwonym Mieczem Bohaterów, ten zaś, kto ujmie go w dłonie, będzie Azorem Ahai narodzonym na nowo i ciemność przed nim pierzchnie.

- To jej się nie spodoba – ostrzegł go Bronn.
– Świetnie. Im dłużej będzie czekała, tym bardziej się rozzłości, a gniew ją ogłupia. Zdecydowanie wolę wściekłą i głupią Cersei od spokojnej i sprytnej.

A co to jest pieśń lodu i ognia?

Oczy Brana zaszły łzami. Kiedy ktoś był ranny, zabierano go do maestera, co jednak można było zrobić z rannym maesterem?

Lommy i Gorąca Bułka omal się nie zesrali, gdy wypadła spomiędzy drzew tuż obok nich.

Szkoda, że nie byłeś na uczcie, Tyrionie. Nigdy w życiu nie jadłam tak pysznego dzika. Upiekli go z grzybami i jabłkami. Miał smak triumfu.

Widziała, jak płomienie ogarnęły strzechę, liżąc brzuch nocy gorącymi, pomarańczowymi jęzorami.

Jeśli bogowie istnieją, to stworzyli owce po to, by wilki mogły jeść baraninę, a słabych po to, żeby silni mieli zabawki.

Czary to sos, którym głupcy polewają klęskę, chcąc ukryć smak własnej nieudolności.

Ludzie widzą to, co spodziewają się ujrzeć.