Cytaty i aforyzmy Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Losowe cytaty Szukaj

Przystań wiatrów

Inne książki George'a R.R. Martina:
Aforyzmy i mądrości Tyriona Lannistera Błędny rycerz Brudne gry Gra o tron Lodowy Smok Mgły odpływają o świcie Nawałnica mieczy: Krew i złoto Nawałnica mieczy: Stal i śnieg Ogień i krew. Część 1 Ogień i krew. Część 2 Piaseczniki Pieśni Umierającej Ziemi Pieśń dla Lyanny Rockowy armagedon Rycerz Siedmiu Królestw Starcie królów Świat lodu i ognia Światło odległych gwiazd Światło się mroczy
⇓ ⇓ pokaż więcej książek ⇓ ⇓

Była to pieść o śmierci bardzo sławnej lotniczki. Kiedy zrobiła się stara i zbliżał się kres jej dni, znalazła skrzydła i założyła je, tak jak w latach swej legendarnej młodości. Ruszyła do startu i pobiegli za nią wszyscy jej przyjaciele, wołając, żeby przystanęła i zawróciła, gdyż była już bardzo stara i słaba i od dawna nie latała, a umysł miała tak zamroczony, że nawet nie pamiętała o rozwinięciu skrzydeł. Ale ona nie chciała słuchać. Dotarła na skałę, zanim zdołali ją złapać, i runęła w dół. Jej przyjaciele krzyknęli i zasłonili oczy, żeby nie patrzeć, jak spada do morza, lecz ona w ostatniej chwili rozłożyła skrzydła, które utworzyły srebrzyste, napięte przęsło. Wiatr porwał ją i uniósł wyżej, a potem stojący w dole przyjaciele usłyszeli jej śmiech. Zatoczyła nad nimi koło, z rozwianymi włosami, ze skrzydłami jasnymi jak nadzieja, i przekonali się, że znowu jest młoda. Pomachała im na pożegnanie, przechyliła jedno skrzydło i zniknęła na tle zachodzącego słońca. Nie zobaczyli jej już nigdy.

strona cytatu