Starcie królów

Wezwij Bornna, a potem zbiegnij do stajni i osiodłaj dwa konie
oczy giermka były mętne i rozespane
- konie
Takie wielkie brązowe zwierzaki, które lubią jabłka. Na pewno je kiedyś widziałeś. Mają cztery nogi i ogon....

- Ona ma zostać twoją królową – powiedział Joffreyowi Krasnal.
– Czy nic cię nie obchodzi jej honor?
– Muszę ją ukarać.
– Za jaką zbrodnię? Nie walczyła w bitwie swego brata.
– Ma w żyłach krew wilka.
– A ty masz w głowie rozum gęsi.

Jeśli wyrwiemy komuś język, nie dowiedziemy w ten sposób, że kłamie, a tylko obwieścimy całemu światu, że boimy się tego, co ma do powiedzenia.

Broń króla. Bądź mu posłuszny. Dochowuj jego tajemnic. Wykonuj jego polecenia. Oddaj za niego życie. Ale słuchaj ojca. Kochaj siostrę. Broń niewinnych. Opiekuj się słabszymi. Szanuj bogów. Przestrzegaj praw. Jest tego zbyt wiele. Bez względu na to, co człowiek uczyni, musi złamać jakiś ślub.

Intrygi są jak owoce. Potrzebują czasu, by dojrzeć.

Odpłacę ci za to. Nie wiem jeszcze, w jaki sposób, ale daj mi czas. Nadejdzie dzień, gdy będziesz się czuła bezpieczna i szczęśliwa, lecz nagle radość obróci się w twych ustach w popiół i będziesz wiedziała, że spłaciłem dług.

Człowiek nigdy nie powinien odmówić skosztowania brzoskwini, bo może już więcej nie mieć okazji. Życie jest krótkie.

Każdy upadek to nowa lekcja, a każda nowa lekcja czyni nas lepszymi.

Ciężkie życie rodzi twardych ludzi, a twardzi ludzie władają światem.

Jeśli połowa cebuli zgnije i sczernieje, to cebula jest zgniła. Tak samo mężczyzna jest albo dobry, albo zły.

Miarą człowieka nie jest tytuł przed jego imieniem.

Nie ma prawdziwych rycerzy, tak samo jak ie ma bogów. Ten, kto nie potrafi obronić się sam, powinien zginąć, żeby zrobić miejsce dla tych, którzy to potrafią. Światem władają ostra stal i silne ręce. Nie wierz tym, którzy ci wmawiają, że jest inaczej.

Pieśń zaśpiewana, wino rozlane, a dziewka w ciąży.

Ten, kto przechodzi przez życie pośpiesznie, szybciej dociera do grobu.

Człowiek wystraszony to człowiek przegrany.

Noc jest ciemna i pełna strachów.

Pies za ciebie zginie, ale nigdy cię nie okłamie. I spojrzy ci prosto w oczy.

Korony dziwnie wpływają na głowy, na które je włożono- zgodził się Tyrion.

Będę żył i umrę na posterunku. Jestem mieczem w ciemności. Jestem strażnikiem na murach. Jestem ogniem, który odpędza zimno, światłem, które przynosi świt, rogiem, który budzi śpiących, tarczą, która osłania krainę człowieka.

Skąd zresztą wiadomo, że kości nie mogą kłamać? Dlaczego śmierć miałaby uczynić człowieka prawdomównym albo nawet bystrym? Zmarli są na pewno nudni i ciągle utyskują. Ziemia jest za zimna, mój nagrobek powinien być większy, dlaczego on ma więcej robaków ode mnie...