Cytaty Amerykanów

- A ja mówiłem, żebyś stąd wyszedł! Na moich lekcjach nie będziesz poniżał kobiet!
Javi zbiera swoje książki i się odcina:
- OK, idę je poniżać na korytarzu!

- Kocham cię, Fallon. Bardziej niż poezję, bardziej niż muzykę, bardziej niż twoje cycki. Oba. Masz w ogóle pojęcie, jaka to ilość miłości?

- Usted es un pero.
- Właśnie przypadkowo nazwałaś mnie „psem” po hiszpańsku.
- To nie był przypadek.

- Nigdy nikomu nie powiedziałam, co się dzieje w mojej głowie, kiedy zasypiam.
Jego dłoń zatrzymuje się na moim ramieniu.
- Co się dzieje w twojej głowie?
Rozchylam powieki i spoglądam w jego oczy.
- Myślę o ludziach, którzy mogliby umrzeć zamiast ciebie.

Obiecuję, że będę kochał Cię bardziej w czasie burz niż w czasie słonecznych dni.
Obiecuję, że będę kochał Cię bardziej, gdy będziesz w rozpaczy, niż wtedy, gdy będziesz szczęśliwa.
Obiecuję, że będę kochał Cię bardziej, kiedy będziemy biedni, niż wtedy, gdy będziemy opływać w bogactwa.
Obiecuję, że będę kochał Cię bardziej, gdy będziesz płakać, niż wtedy, gdy będziesz się śmiać.
Obiecuję, że będę kochał Cię bardziej, kiedy będziesz chora, niż wtedy, gdy będziesz zdrowa.
Obiecuję, że będę kochał Cię bardziej, gdy będziesz mnie nienawidzić, niż wtedy, gdy będziesz mnie kochać.

Sky, nie pocałuję cię dzisiaj, ale uwierz, że jeszcze nigdy wcześniej nie miałem na to takiej ochoty. Więc przestań myśleć, że nie jestem tobą zainteresowany, bo nawet nie masz pojęcia, jak bardzo mnie pociągasz. Możesz trzymać mnie za rękę, możesz zatopić dłoń w moich włosach, możesz siedzieć na mnie okrakiem, kiedy będę karmił cię spaghetti, ale pocałunek dziś nie wchodzi w grę. I prawdopodobnie jutro też nie. Potrzebuję tego. Muszę być pewny, że odczujesz wszystko to, co ja, kiedy moje usta dotkną twoich. Bo chcę, żeby twój pierwszy pocałunek był najlepszym pierwszym pocałunkiem w historii pierwszych pocałunków.

- Kurde, to nierealne.
- Wiem. Ale to mój real.

To jest warte całego bólu,
Wszystkich łez
I błędów.
Serce mężczyzny i kobiety, którzy się kochają,
Jest warte całego bólu tego świata.

Więc tak wiele się ode mnie należy mojemu bratu.
Mnóstwo: dziękuję ci.
Mnóstwo: przepraszam.
Mnóstwo: kocham cię.

Wszyscy mamy mnóstwo wad. Całe setki. Są jak malutkie dziurki rozsiane po skórze. [...] czasami za bardzo skupiamy się na swoich wadach. Jednak niektórzy ludzie starają się ignorować własne wady i koncentrują się na cudzych do tego stopnia, że nie widzą nic poza nimi. Stale się ich czepiają, jakby dłubali w nich palcem, aż wydrapują wielką dziurę i tylko tym się dla nich stajemy: jedną wielką ziejącą wadą.

W chwili, gdy nasze usta łączą się w pocałunku, ta dziewczyna całkowicie podbija moje serce.

Sądziłam, że wiem, kim jestem, ale nie miałam pojęcia, że w różnych warunkach ludzie mogą mieć różne wersje siebie. W tych okolicznościach, w których wszystko jest przyjemne i doskonałe, czuję się pogodzona ze swoim życiem. Nie zasypiam codziennie rozgoryczona. Nie czuję nawet, jak dawniej, nienawiści do ojca. I nie jestem już aż tak sceptyczna wobec miłości. Nie jestem tu sceptyczką, bo mogę spojrzeć na życie z innej perspektywy.

Ciągle sobie powtarzam, że będzie w porządku. Nie można wszystkich uszczęśliwiać bez końca. - Paranoia in B-flat Major, The Avett Brothers.

- Nie miałem nic wspólnego z twoimi osiągnięciami. Nie miałem nic wspólnego z tym, kim się stałaś. Proszę, nie pozwól, bym był powodem, dla którego z tego wszystkiego zrezygnujesz.

Dowiedziałem się czegoś o moim sercu.
Może się złamać.
Może zostać rozdarte.
Może zamarznąć na kamień.
Może się zatrzymać. Kompletnie.
Może rozpaść się na milion kawałków.
Może eksplodować.
Może umrzeć.

Przez następne pół godziny przypominam sobie, jak bardzo mi jej brakowało. Przypominam sobie, jak bardzo ją kocham. Przypominam sobie, jak nam ze sobą dobrze. Ciągle muszę przypominać to sobie, bo w ostatnim tygodniu zacząłem już zapominać.

Jest tak totalnie zdruzgotana, że powinniśmy na nowo stworzyć definicję tego słowa. Należałoby go używać wyłącznie w takich sytuacjach. To absurdalne, że ludzie opisują za jego pomocą coś innego niż to, co czuje matka po stracie dziecka. To naprawdę jedyna sytuacja, w której słowo ‘zdruzgotanie’ oddaje cały ogrom uczuć.

Życie zawiodło mnie zbyt wiele razy i mówiąc szczerze, jestem zmęczona tym, że ciągle tracę nadzieję.

Wiem, że nie pora na rozpoczynanie poważnego związku. Gdybym ją zobaczył, tylko bardziej zacząłbym za nią tęsknić. To jednak, co powinienem zrobić, i to, co zrobię, to dwie różne sprawy.

Nie każdy błąd zasługuje na konsekwencje. Czasem jedyne, na co zasługuje, to wybaczenie.