Losing Hope cytaty :: Colleen Hoover

Cytaty i aforyzmy ❤ Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Losowe cytaty Szukaj

- dla mnie niedopowiedzenia oznaczają nieszczerość.

Zaczynam się niepokoić.

- Naprawdę nie jestem dobra w randkach i nawet nie jestem pewna, czy to jest randka, ale wiem, że niezależnie od tego, co to jest, to jednak coś więcej niż niewinne spotkanie dwojga przyjaciół, i wiedząc to, myślę o tym, co stanie się później, kiedy będzie już pora, żebyś wyszedł i czy planujesz mnie pocałować, czy nie, a musisz wiedzieć, że jestem osobą, która nienawidzi niespodzianek, więc nie mogę przestać czuć się niezręcznie, bo chcę, żebyś mnie pocałował, i to może zakrawa na bezczelność z mojej strony, ale wydaje mi się, że ty również chcesz mnie pocałować, i tak sobie myślę, że o wiele prościej by było, gdybyśmy już to zrobili i mógłbyś wrócić do robienia kolacji, a ja mogłabym przestać zastanawiać się nad tym, jak potoczy się ten wieczór.

Nie chce zapomnieć o tym, że to brak pomocy z mojej strony sprawił, że tylko ja ocalałem z naszej trójki. Chcę, by każda sekunda przypominała mi o tym, że Was zawiodłem, żebym już nigdy nikomu czegoś takiego nie zrobił".

W tej chwili gotów jestem dziękować aniołom, bogom, ptakom, pszczółkom i dzieciątku Jezus za to, że Sky ma na sobie tę sukienkę.

- O której jutro mam zacząć cię prześladować?
- O wpół do siódmej? - (...)
Wpół do siódmej to od teraz moja ulubiona pora dnia.

Otóż uwielbiam kiedy się na mnie złości.

Przedtem jednak pochylam się wolno, po czym zastygam w bezruchu, bojąc się, że ją obudzę. Nie mogę jednak się opanować. Pochylam się jeszcze bardziej, aż wreszcie nasze usta się stykają, a wtedy ją całuję.

- To stało się nie dlatego, że tam byłam. To stało się dlatego, że coś sobie przypomniałam. Nie odpowiadasz za to, co robił mi ojciec. Przestań się obwiniać o całe zło tego świata.
To, co robił jej ojciec? Unoszę rękę i gładzę ją po głowie.
...

Nie potrafię tego rozgryźć. I nawet nie wiem, czy powinienem. Zanim wtargnąłem w jej życie dwa tygodnie temu, sprawiała wrażenie szczęśliwej. Jeśli teraz nie odejdę, zniszczę jej życie.
Co za ironia losu, Prawda? Już raz je zniszczyłem, kiedy trzynaście lat temu ją zostawiłem. Teraz, jeśli jej nie zostawię, zniszczę je ponownie.
Wygląda na to, że wszystko, co robię, jest po prostu beznadziejne. Kurewsko beznadziejne.

- Nazwiesz mnie jeszcze raz edziem-pedziem i mój drugi w kolejności najlepsiejszy przyjaciel na całym świecie skopie ci dupę.

Tak. Nie przy każdej dziewczynie, ale przy większości.
Przewraca głowę ku mnie i podnosi brwi do góry. Uśmiecham się.
- Bez przesady, nie było ich aż tak dużo.

- Dziękuję.
- Za co? (...)
Za to że żyjesz.

Muszę być silny - dla niej. Ale jak to osiągnąć, skoro wiem, że nie mogę nic zrobić, by jej pomóc?
Nigdy jeszcze nie byłem tak rozczarowany samym sobą.

- Mam nadzieję, że jesteś zadowolony - odzywa się w końcu. - Właśnie złamałeś jej serce.

Prostuje mały palec, po czym dotyka nim mojego małego palca.
...kiedy pierwszy raz mnie tak dotknąłeś.

Dzięki Sky wiem, że w ogóle mam serce.

A jeśli życie po śmierci jest gorsze od tego, przed którym uciekłaś? Dobrowolny skok w nieznane wymaga odwagi.

Ból w jej oczach był równie wyraźny jak gwiazdy na niebie.

Nie dbam aż tak bardzo o życie, żeby myśl o śmierci mnie przerażała.

- Nie powinnaś częstować ciasteczkami bez mleka. Co z ciebie za gospodyni.
Biorę drugie ciastko, po czym siadam za barkiem. Uśmiecha się i odwraca do blatu.
- Oszczędzam swoją gościnność na proszonych gości.
- Au, zabolało - śmieję się.