Cytaty Amerykanów

Technika, pomyślał. Zbliża ludzi, pozwalając im być samotnikami.

Zdawało się, że czas stanął w miejscu. Wszystko, co wydarzyło się poem, trwało zaledwie sekundę lub dwie, ale ja miałem wrażenie, że dzieje się to w innym wymiarze. Tak bywa z czasem. Naprawdę jest względny. Niekiedy pędzi jak szalony, a innym razem wszystko dzieje się jak na zwolnionym filmie.

Jeśli powtarzasz coś wystarczająco często, w końcu zaczynasz w to wierzyć.

Dlaczego upieramy się, że możemy być tylko jedną osobą, mieć jedno życie, które całkowicie nas określa? Dlaczego nie możemy mieć więcej osobowości? I dlaczego musimy zniszczyć którąś z nich, żeby stworzyć drugą? Twierdzimy, że w każdym z nas jest człowiek renesansu tęskniący za „pełną symetrią”, a jednak różnice między nami są tak naprawdę niewielkie. W rzeczywistości potrafimy przepędzić tego niesfornego ducha, żeby się dostosować, zdefiniować jako jedna i tylko jedna osoba.

Karmienie nastoletnich synów jest jak napełnianie wanny łyżeczką.

Myron spojrzał na Wina, który zgięty w pół, przyglądał się jego spodniom w kroku.
-Co robisz? - spytał.
- Sprawdzam - rzekł Win, patrząc wciąż na krok spodni - czy zostawiła ci choć ćwiartkę jądra.

Dzieci to błogosławieństwo. Jednak potrafią złamać serce w sposób, jakiego nie można sobie wyobrazić.

- Większość ludzi podniosła by ręce do góry i spokojnie poszła za nim. Większości ludzi nie przyszło by do głowy, żeby walnąć go stołem w twarz, zabrać mu broń i postrzelić jego wspólnika na środku bulwaru.
- Co mam powiedzieć? - mruknąłem, kiedy milczał - wredny ze mnie gość

Starzejemy się, pewnie, ale pod wieloma względami jesteśmy tacy sami jak kiedyś.

Wszystko było tak cholernie kruche. To oczywiste, pewnie, ale przeważnie zapominamy o tym - nie chcemy myśleć, jak łatwo nasze życie może lec w gruzach, ponieważ gdybyśmy zdali sobie z tego sprawę, odchodzilibyśmy od zmysłów. Ci, którzy wciąż się boją, potrzebują leków, żeby normalnie funkcjonować. Oni rozumieją rzeczywistość. Wiedzą, jak cienka jest granica. I nie chodzi o to, że nie potrafią zaakceptować prawdy - nie umieją o niej zapomnieć.

Nauczyłem się w bolesny sposób, że nasz świat nie rozpada się powoli. Nie sypie się stopniowo ani nie kruszy na malutkie kawałki. Może zostać zniszczony w mgnieniu oka.

Zaczęłam wrzucać jej rzeczy do pudeł. Ale trudno jest spakować czyjeś życie.

Nasza miłość była silna, ale także spokojniejsza, dojrzalsza, i może miłość wcale nie powinna taka być. Wiedziałem, że rozstanie będzie bolesne, ale nie druzgoczące. Zastanawiałem się, czy to również przychodzi wraz z dojrzałością, czy może po wielu latach sercowych zawodów w końcu zaczynasz się bronić.

(...) lubimy myśleć, iż to, co dobre, będzie trwało wiecznie. Niestety. Uważamy, że zawsze będziemy młodzi, że drogie nam chwile i osoby są wieczne. Nie są.

- Widzisz, Myron? Jak to dobrze, że masz płytką matkę.
- Płytką?
- Gdybym oceniała mężczyzn na podstawie rozumu i poczucia humoru, to byś się nie urodził.

Żeglowanie na spokojnych wodach nie oznacza, ze nie wpadniesz na górę lodową...

Powoli. Oto hasło dzisiejszego dnia.

Moja teoria: geniusz to przekleństwo (...) geniusze odbierają świat w sposób dla nas nieosiągalny. Widzą świat takim, jakim naprawdę jest , a ta rzeczywistość jest tak okropna, że tracą zmysły. Jasność widzenia prowadzi do szaleńśtwa

Czasem spotyka się kogoś, kto niemal oślepia bijącą od niego dobrocią. Innym razem wprost przeciwnie-kogoś, kto samą swoją obecnością spowija wszystko ciężkim płaszczem zepsucia i występku.

Noszenie broni daje ci więcej możliwości, a to nie zawsze jest dobre.