- Udawałaś trudną do zdobycia? - drażnił się z nią Miles.
- Nie, - odparła. - Nie chciałam po prostu nikogo zranić.
- A zatem łamiesz mężczyznom serca, co?
Sara nie odpowiedziała od razu, siedziała ze wzrokiem wbitym w blat stołu.
- Nie, nie łamię serc, to ja mam złamane serce. - odpowiedziała cicho.

Zostawcie to Polakom!

Jestem człowiekiem, obmyślę nowy plan. Czas, abym powstał, przemierzył nowe lądy. Czas, abym na serio wziął sprawy w swoje ręce. Wybierając takie życie, nigdy więcej nie spojrzę za siebie. Odchodzę, wiem, dokąd podążam. Idąc za śladami stóp, wytyczam własną i jedyną ścieżkę.

Dziewczyny koncertom dodają prestiżu. Zawsze instynktownie wypatruję lasek kręcących się wokół sceny. Miles Davies powiedział, że jeżeli na twoje koncerty nie przychodzą piękne kobiety, to lepiej przestań grać. I coś w tym jest, naprawdę.

Nie zamiennika dla wielkiej miłości wyrażonej słowami: "Nie ważne jaki jesteś, zawsze jesteś mile widziany".

Po wielu latach zacząłem pracować z młodzieżą, szczególnie tą taką trudną, która chociażby z bidula wychodzi. [...] Tym ludziom tak jak nam w pewnym okresie wydaj się, że my mamy najgorzej, nikt tak źle jak my nie ma, i dlaczego nas akurat los tak pokrał, że my to musimy znosić. Prawda jest taka, że wiele osób na około nas tak ma, tylko my sobie nie zdajemy z tego sprawy. [...] Tragedia ma oblicze przypuszczam w Polsce, bardzo dużego miasta, jak nie największego.

Młodzi artyści mają strasznie trudną sytuację, szczególnie w Europie. Jazz, który robiony jest w Europie - w większości wypadków - przestał być jazzem, bo nie ma elementów podstawowych. Brakuje mu korzeni i solidnego rytmu. Niektórzy eksperymentują i to jest ok. Czasami występy europejskich zespołów brzmią jak wstęp do czegoś, co nigdy nie nastąpi. Wielu słuchaczy mówi, że nie rozumie jazzu. Jak mogą go rozumieć, skoro sami muzycy do końca go nie rozumieją. Jazz to jest ruch, rytm, emocje, uniesienie. Wystarczy posłuchać obojętnie której płyty Milesa Davisa. Tam się zawsze coś dzieje.

Jazz powstał na czarnych plantacjach i w burdelach. Był protestem i wyrazem wolności. Biali ludzie w Europie zintelektualizowali jazz i zaczęli go traktować jako muzykę „trudną”.

Nie lekceważę rewolucyjnych konsekwencji nowych mediów. Jest jednak jeszcze za wcześnie, by przypisywać postaci cyfrowego użytkownika – dążącego do zdobycia „polubień”, od jak największej liczby obserwujących, w konkursie o widoczność i uznanie poprzez praktyki autopromocji – tak silnie reprezentatywną rolę w ramach „późnonowoczesnego” społeczeństwa jako całości.

Nie powinieneś fabrykować postępu /swojej firmy/.

Zbudowałem Biuro Nowych Technologii w IPN. Wszyscy mówili, że to jest nie do zrobienia, żeby połączyć trudną pamięć historyczną o XX wieku z nowymi technologiami. To się udało, to przyniosło świetne efekty.