Gaz ziemny jest wysoce wybuchowy, niewidoczny, trujący i bezwonny. A jednak używamy gazu ziemnego, mimo że zabija nie dwóch, a 400 Amerykanów rocznie, ponieważ został wprowadzony, zanim zwariowaliśmy na punkcie ryzyka. Akceptujemy węgiel, mimo że jego wydobycie jest paskudne i brudne, i co roku zabija dziesiątki ludzi. Jednak jesteśmy przerażeni energią jądrową. W Czarnobylu, najgorszej katastrofie jądrowej w historii, zginęło tylko 30 osób. Niektórzy twierdzą, że promieniowanie może w końcu zabić innych, ale nawet jeśli to prawda, gaz ziemny zabija każdego roku więcej ludzi.

Czy nie można więc rozwiązać kwestii nadmiernego długu w sposób wiarygodny dla rynków? Leszek Balcerowicz nie ma wątpliwości, że można. Zna sposób: sprywatyzować prawie wszystko i natychmiast obniżyć różne uprawnienia socjalne, oszczędzając na wydatkach. Niestety, sugestie Balcerowicza są – w najlepszym razie – wysoce kontrowersyjne. (…) Balcerowicz proponuje, by zapłacili (za obecny kryzys) przede wszystkim „biedni ludzie”. Stoi za tym – całkowicie nieprawdziwa – diagnoza, że Polska jest „przesocjalizowana”, finanse publiczne rozdęte, a państwo gnębi bogatych.

Drohobycka atmosfera wzywała mnie do buntu. Brutalność złowrogich szubrawców, którzy robili wówczas karierę w Drohobyczu była tak jawną i publiczną, że nie trzeba było zaiste być socjalistą, ażeby znienawidzić tę zbrodniczą „produkcję”, ugruntowaną na naturalnych skarbach matki ziemi i na bezgranicznym wyzysku kilku tysięcy rusińskich chłopów, kopiących wosk ziemny w Borysławiu.

Dziennik wycinanka o dumnej nazwie Rzeczpospolita zaprasza na Wielki Bal Na Gruzach III RP. Wybuchowy mix przebojów zagra DJ Trotyl.

Dwie psychologiczne tendencje, które kryją się u podstaw współczesnej lewicy nazywamy “poczuciem niższości” i “naduspołecznieniem”. Poczucie niższości jest charakterystyczne dla współczesnej lewicy jako całości, podczas gdy naduspołecznienie jest charakterystyczne tylko dla pewnej części współczesnej lewicy; akurat tej wysoce wpływowej.

Ceny rynkowe są często nieprawidłowe. Ponieważ dostęp do informacji i ich analiza są wysoce niedoskonałe, ceny rynkowe są często znacznie powyżej lub znacznie poniżej wartości wewnętrznej.

"Wczesny Marks" czerpał obficie z czasów, w których żył i można w nim znaleźć wiele podobieństw do sposobu myślenia charakteryzującego klasyczny liberalizm, pewne aspekty oświecenia oraz francuskiego i niemieckiego romantyzmu. Znów zaznaczam, że nie znam się wystarczająco na Marksie, aby formułować autorytatywne sądy. Moje wrażenie, na ile jest ono coś warte, jest takie, że "wczesny Marks" był w znacznym stopniu postacią późnego Oświecenia, natomiast "późny Marks" był wysoce autorytarnym aktywistą i krytycznym badaczem kapitalizmu, który nie miał zbyt wiele do powiedzenia o socjalistycznych alternatywach.