Cytaty i aforyzmy ❤ Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj

Józef Tischner cytaty

Józef Tischner (ur. czwartek, 12 marca 1931; zm. środa, 28 czerwca 2000) przeżył 69 lat, 3 miesiące i 16 dni

Józef Stanisław Tischner - duchowny katolicki związany z kulturą podhalańską, prezbiter, profesor Papieskiej Akademii Teologicznej. Kawaler Orderu Orła Białego.

Strona numer 2

Są rzeczy, które przerastają możliwości ludzkiego rozumu. Jest światło, które oślepia. Tak jest z Bogiem.

Są dwa punkty otwarcia się na Boga: jedni potrzebują do tego nieszczęścia, inni – przeciwnie – smaku szczęścia.

Ryzyko, jakie podejmuje wielki teolog mówiąc o Bogu, jest większe niż ryzyko oddania życia za drugiego.

Religia to odkrywanie więzi już istniejących, choć nie uświadamianych.

Religia jest dla mądrych. A jak ktoś jest głupi i jak chce być głupi, nie powinien do tego używać religii, nie powinien religią swojej głupoty zasłaniać.

Praca to rozmowa w służbie życia.

Praca to prawdziwy język międzyludzkiej komunikacji. Z wytworu mojej pracy ktoś może wnioskować o stopniu mojej miłości ku niemu. Pytamy się, za ile, a nie zastanawiamy się, jak pracę wykonać, aby przyniosła zadowolenie komuś i mnie. Etyka więc to integralna część pracy.

Powtarzałem moim kolegom, że jak mnie dziś z Kościoła wyrzucą, to jutro będą mnie zapraszali na nabożeństwa ekumeniczne.

Potrafimy walczyć o wolność, ale trudno się nam jej dorabiać.

Pobożność jest niezwykle ważna, ale rozumu nie zastąpi.

Od czasu, gdy Chrystus zwyciężył śmierć, żaden optymizm nie jest w Kościele przesadą.

Niewątpliwie religia nadaje sens cierpieniu. Ale nie cierpiętnictwu.

Niebo rośnie na miarę naszej dzisiejszej miłości.

Nie postrzegam wiary jako stanu raz na zawsze zamrożonego, lecz widzę ją jako ogromną rzekę miotaną konfliktami i napięciami, która raz się burzy, raz płynie spokojnie.

Nie jesteśmy bezgranicznie wolni. Jesteśmy wolni wobec dobra i zła i z tego robimy rachunek. Wszelkie zło oznacza chorobę wolności.

Nie jest wolny człowiek, który nie potrafi przyznać się do winy.

Nie jest tak, że gdy ktoś traci wiarę, można lekceważąco powiedzieć: „To nie była prawdziwa wiara, prawdziwej wiary się nie traci”. Wiarę prawdziwą też można stracić. Traci się ją wtedy, gdy niszczeje naturalne podłoże, które łaska ma uszlachetnić.