Cytaty i aforyzmy ❤ Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj

José Saramago cytaty

José Saramago (ur. czwartek, 16 listopada 1922; zm. piątek, 18 czerwca 2010) przeżył 87 lat, 7 miesięcy i 2 dni

José de Sousa Saramago był portugalskim pisarzem którego twórczość miała odcień surrealizmu. Laureat literackiej Nagrody Nobla z 1998 roku.

Książki José Saramago:

Baltazar i Blimunda • Miasto ślepców • Podwojenie • Rok śmierci Ricarda Reisa • Wszystkie imiona

Strona numer 2

Fotografie są bardzo zwodnicze, dają nam złudzenie, że jesteśmy na nich żywi, a to nieprawda, osoba na którą patrzymy, już nie istnieje i gdyby ona sama mogła nas zobaczyć, to też by siebie w nas nie rozpoznała.

Zawsze staramy się pokazywać innym tylko skórę, bo tak naprawdę sami nie wiemy jacy jesteśmy pod spodem.

Na życie bowiem, podobnie jak na obrazy, należy patrzeć z odległości czterech kroków, nawet jeśli mamy sposobność ich dotknąć, powąchać i posmakować.

Kiedy mówi się o początkach czegoś, zawsze wspomina się pierwszy dzień, podczas gdy powinna się liczyć pierwsza noc, gdyż to ona warunkuje dzień, gdyby nie noc, panowałaby wieczna noc.

Ludzki umysł podejmuje na pozór niezrozumiałe decyzje, będące wynikiem niezwykle szybkich (niemożliwych do odtworzenia) operacji myślowych.

Opłakujemy człowieka, którego śmierć zaczyna się od nas, i utratę jego cudownego talentu, i łaskę jego ludzkiej obecności (...)

...być samotnym, drogi panie, to znacznie więcej, niż móc to powiedzieć.

Bogów proszę tylko, by sprawili, bym o nic ich prosić nie musiał.

Wszyscy mężczyźni są tacy sami, myślą, że skoro wyszli z brzucha kobiety, to wszystko o niej wiedzą.

W strachu nogi biegną szybciej od myśli.

Trudność nie polega na życiu z bliźnimi, lecz na ich zrozumieniu.

Nic tak nie zmienia ludzi, jak nowa nadzieja.

Na zawsze to zawsze zbyt długo.

Kiedyś uważano, że moralność zależy od koloru krwi lub obfitości łez, a oczy nazywano zwierciadłem duszy, co wkrótce spowodowało, że ludzkość wpadła we własną pułapkę, gdyż jej oczy zaczęły zdradzać kłamliwość ust.

Każdy z nas nosi w sobie coś, czego nie można nazwać, co stanowi prawdę o nas samych.

Jeszcze nie narodziła się istota ludzka pozbawiona egoizmu, nazywanego słusznie drugą skórą człowieka.

Jak świat światem nie ma nic łatwiejszego niż rozsiewać zło.

Bez przyszłości teraźniejszość staje się bez znaczenia.

To, co nazywamy ślepotą to jedynie odbieranie rzeczom ich czysto zewnętrznej formy, podczas gdy cała reszta pozostaje nie zmieniona, choć spowita czernią.