Cytaty i aforyzmy ❤ Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj

Cytaty o człowieku, ludziach Fryderyka Nietzsche

Zobacz cytaty o człowieku, ludziach, zobacz wszystkie cytaty Fryderyka Nietzsche

Fryderyk Nietzsche (ur. wtorek, 15 października 1844; zm. sobota, 25 sierpnia 1900) przeżył 55 lat, 10 miesięcy i 10 dni

Zobacz wypowiedzi innych osób o Fryderyku Nietzsche

Książki Fryderyka Nietzsche:

Aforyzmy • Antychryst • Antychrześcijanin. Przekleństwo chrześcijaństwa • Dytyramby dionizyjskie • Ecce Homo • Jutrzenka. Myśli o przesądach moralnych • La gaya scienza czyli nauka radująca duszę • Ludzkie arcyludzkie • Nachlass. Pisma z lat 1884-1885 • Narodziny tragedii czyli hellenizm i pesymizm • Notatki z lat 1887-1889 • Poza dobrem i złem • Radosna wiedza • Ryszard Wagner w Bayreuth • Tako rzecze Zaratustra • Wędrowiec i jego cień • Wiedza radosna • Wola mocy • Z genealogii moralności • Zmierzch bożyszcz

Strona numer 3

Co jest dobre? - Wszystko, co zwiększa w człowieku poczucie mocy (...). Co jest liche? - Wszystko, co pochodzi ze słabości. Niech zginą słabi i nieudatni: pierwsza teza naszej miłości człowieka. I należy im w tym jeszcze dopomóc. Co jest szkodliwsze niż jakikolwiek występek? Aktywne współcierpienie z wszystkimi nieudatnymi i słabymi.

Kto przy zetknięciu z ludźmi nie mienił się niekiedy wszystkimi barwami udręki, kto nie popielał i nie zieleniał ze wstrętu, odrazy, współczucia, zasępienia, osamotnienia, ten na pewno nie jest człowiekiem szlachetniejszego smaku.

Ludzie najczęściej okłamują sami siebie, innych okłamują raczej wyjątkowo.

Niegdyś duch był bogiem, potem przedzierzgnął się w człowieka, dziś staje się motłochem.

Jednak człowieka dola jest jako tego drzewa. Im bardziej garnie się ku górze i ku jasności, tem gwałtowniej zapuszczają się jego korzenie w ziemię, w dół, w ciemnię, w głąb, w zło!

Zaprawdę, ludzie sami nadali sobie wszelkie swe zło i dobro. Zaprawdę, nie przejęli go, ani go nie znaleźli, nie spadło im też ono jako głos z nieba.

Stosunki z ludźmi psują charakter, zwłaszcza gdy się go wcale nie posiada.

Jako wielbłąd [...] Osobliwie silny, juczny człowiek, w którym pokora zamieszka, za wiele cudzych ciężkich słów i wartości władowuje on na siebie – i oto życie pustynią mu się zdaje!