Cytaty i aforyzmy ❤ Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj

Colleen Hoover cytaty

Colleen Hoover (ur. wtorek, 11 grudnia 1979) żyje już od 46 lat, 7 miesięcy i 30 dni

Amerykańska pisarka powieści dla młodzieży (young adult i new adult) które znalazły się na liście bestsellerów New York Timesa.

Książki Colleen Hoover:

Confess • Coraz większy mrok • Gdyby nie ty • Hopeless • It Ends With Us • It Starts with Us • Layla • Losing Hope • Maybe Now. Maybe Not • Maybe Someday • Nagie serca • Never Never • Nieprzekraczalna granica • November 9 • Point of Retreat • Pułapka uczuć • Reminders of Him. Cząstka ciebie, którą znam • Slammed • Szukając Kopciuszka • Ta dziewczyna (This Girl)

⇓ ⇓ pokaż więcej książek ⇓ ⇓

Strona numer 37

Więc tak wiele się ode mnie należy mojemu bratu.
Mnóstwo: dziękuję ci.
Mnóstwo: przepraszam.
Mnóstwo: kocham cię.

Wszyscy mamy mnóstwo wad. Całe setki. Są jak malutkie dziurki rozsiane po skórze. [...] czasami za bardzo skupiamy się na swoich wadach. Jednak niektórzy ludzie starają się ignorować własne wady i koncentrują się na cudzych do tego stopnia, że nie widzą nic poza nimi. Stale się ich czepiają, jakby dłubali w nich palcem, aż wydrapują wielką dziurę i tylko tym się dla nich stajemy: jedną wielką ziejącą wadą.

W chwili, gdy nasze usta łączą się w pocałunku, ta dziewczyna całkowicie podbija moje serce.

Sądziłam, że wiem, kim jestem, ale nie miałam pojęcia, że w różnych warunkach ludzie mogą mieć różne wersje siebie. W tych okolicznościach, w których wszystko jest przyjemne i doskonałe, czuję się pogodzona ze swoim życiem. Nie zasypiam codziennie rozgoryczona. Nie czuję nawet, jak dawniej, nienawiści do ojca. I nie jestem już aż tak sceptyczna wobec miłości. Nie jestem tu sceptyczką, bo mogę spojrzeć na życie z innej perspektywy.

Ciągle sobie powtarzam, że będzie w porządku. Nie można wszystkich uszczęśliwiać bez końca. - Paranoia in B-flat Major, The Avett Brothers.

- Nie miałem nic wspólnego z twoimi osiągnięciami. Nie miałem nic wspólnego z tym, kim się stałaś. Proszę, nie pozwól, bym był powodem, dla którego z tego wszystkiego zrezygnujesz.

Dowiedziałem się czegoś o moim sercu.
Może się złamać.
Może zostać rozdarte.
Może zamarznąć na kamień.
Może się zatrzymać. Kompletnie.
Może rozpaść się na milion kawałków.
Może eksplodować.
Może umrzeć.

Przez następne pół godziny przypominam sobie, jak bardzo mi jej brakowało. Przypominam sobie, jak bardzo ją kocham. Przypominam sobie, jak nam ze sobą dobrze. Ciągle muszę przypominać to sobie, bo w ostatnim tygodniu zacząłem już zapominać.

Jest tak totalnie zdruzgotana, że powinniśmy na nowo stworzyć definicję tego słowa. Należałoby go używać wyłącznie w takich sytuacjach. To absurdalne, że ludzie opisują za jego pomocą coś innego niż to, co czuje matka po stracie dziecka. To naprawdę jedyna sytuacja, w której słowo ‘zdruzgotanie’ oddaje cały ogrom uczuć.

Życie zawiodło mnie zbyt wiele razy i mówiąc szczerze, jestem zmęczona tym, że ciągle tracę nadzieję.

Wiem, że nie pora na rozpoczynanie poważnego związku. Gdybym ją zobaczył, tylko bardziej zacząłbym za nią tęsknić. To jednak, co powinienem zrobić, i to, co zrobię, to dwie różne sprawy.

Nie każdy błąd zasługuje na konsekwencje. Czasem jedyne, na co zasługuje, to wybaczenie.

Każdą cząstką ciała pragnę tylko tego, by go dotykać, tulić i upewniać się co chwila, że naprawdę tutaj jest. Muszę mieć pewność, że to nie jest kolejny sugestywny sen.

- Potrzebny ci koniec rozdziału?

Obiecuję, że spędzę każdy ostatni oddech
dziękując ci za pozwolenie sobie na kochanie mnie. Dziękuję ci bardzo za kochanie mnie,
Linden Sky Hope.

Miłości się nie szuka. Miłość odnajduje nas.

Może wcale mnie nie potrzebuje.
Może rzeczywiście ją tłamszę.
Może nie jestem jej bohaterem, którym zawsze starałem się być, może ona w tej chwili w ogóle nie potrzebuje bohatera.
Bo niby czemu miałaby potrzebować?
Ma kogoś o wiele silniejszego ode mnie: siebie.

Holder, masz całkowite prawo do nienawidzenia jej za to, co zrobiła. Ale również masz prawo do kochania jej pomimo tego. Nie masz tylko prawa do ciągłego obwiniania samego siebie. Nigdy nie zrozumiesz, czemu to zrobiła, więc musisz przestać bić siebie za nieposiadanie wszystkich odpowiedzi. Ona podjęła decyzję, o której myślała, że jest dla niej najlepsza, chociaż była tą złą. Ale to musisz właśnie zapamiętać… ona podjęła tę decyzję. Nie ty. I nie możesz się winić za niewiedzę o tym, czego nie chciała ci powiedzieć. Musisz pozwolić temu odejść. Możesz trzymać się nienawiści, miłości, a nawet goryczy, ale musisz wypuścić poczucie winy. To poczucie winy cię rozrywa, kochanie.