Cytaty i aforyzmy ❤ Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj

Bolesław Prus cytaty

Bolesław Prus (ur. piątek, 20 sierpnia 1847; zm. niedziela, 19 maja 1912) przeżył 64 lata, 8 miesięcy i 29 dni

Polski pisarz, prozaik, nowelista i publicysta okresu pozytywizmu, współtwórca polskiego realizmu, kronikarz Warszawy, myśliciel i popularyzator wiedzy, działacz społeczny, propagator turystyki pieszej i rowerowej. Jeden z najwybitniejszych i najważniejszych pisarzy w historii literatury polskiej.

Książki Bolesława Prusa:

Anielka • Antek • Cienie • Dusze w niewoli • Emancypantki • Faraon • Kamizelka • Katarynka • Lalka • Omyłka • Placówka • Pojednani • Powracająca fala • Sen • Sieroca dola • Szkatułka babki • Z legend dawnego Egiptu • Zemsta

Strona numer 17

Głupstwo!...przecież jej nie oświadczę, że mam na nią apetyt...A zresztą, choćbym trafił na dobrą chwilę, co bym dał jej w zamian?...Nawet nie mógłbym powiedzieć, że ją kocham.

Co mnie obchodzą jakieś teorie oszczędności, gdy czuję ból w sercu?

Pieniądz naprawdę jest wielką potęgą, tylko trzeba go umieć użyć...

Kobiety są niewolnicami tylko tych, którzy potrafią je mocno trzymać i dogadzać ich kaprysom.

Najpiękniejszą rolą kobiety jest pielęgnować ranione serca, które cierpią w milczeniu.

Dobry Polak poci się już przy drugiej cyfrze dziesiętnej, przy piątej dostaje gorączki, a przy siódmej zabija go apopleksja.

Wpatrzył się lepiej w jej rozmarzone oczy i nie wiadomo skąd przypomniał sobie niezmierny spokój syberyjskich pustyń, gdzie bywa niekiedy tak cicho, że prawie słychać szelest duchów wracających ku zachodowi.

Wkładamy zbyt dużo serca w zabawę nazywaną miłością

Litość jest to uczucie równie przykre dla ofiarowującego jak i dla przyjmującego.

Romantycy muszą wyginąć, to darmo; dzisiejszy świat nie dla nich

To, co nazywamy naturą, jest sumą naszych czuć: wzrokowych, dotykowych, muskularnych, słuchowych, czyli jest wyrobem naszego ducha. Zatem – nie mamy prawa uważać siebie za wyrób natury, jak zegarmistrz nie ma prawa mówić, że sam został zbudowany przez swoje zegary.

Patrzcie tedy, że marne są ludzkie nadzieje wobec wyroków, które Przedwieczny ognistymi znakami wypisuje na niebie.

Kobiecie potrzeba okazywać uczucie, namiętność, mówić jej o miłości, ściskać za ręce.

Obudzisz się, ty, moja królewno...

Kto nie idzie naprzód, cofa się.

Nie działaj pod wpływem uniesienia, tylko czekaj. Wiele rzeczy na pozór wygląda gorzej aniżeli w rzeczywistości.

Sądzić by można, że na tym świecie radość nie ginie nigdy. Tylko gdy w jednym sercu zaćmiewa się, w innym zapala.

Uczuć swoich nie nazwałby miłością i w ogóle nie był pewny, czy dla oznaczenia ich istnieje w ludzkim języku odpowiedni wyraz. Czuł tylko, że stała się ona jakimś mistycznym punktem, w którym zbiegają się wszystkie jego wspomnienia, pragnienia i nadzieje, ogniskiem, bez którego życie nie miałoby stylu, a nawet sensu.