Cytaty amerykańskich reżyserów

Podejrzewam, że oglądają filmy z moim udziałem, które budzą w nich opiekuńcze uczucia.

Jestem z gruntu nieuczciwy, a jeśli sam jesteś nieuczciwy, zawsze możesz zaufać komuś nieuczciwemu. Uczciwie mówiąc, nie ma nikogo uczciwszego od człowieka nieuczciwego.

Wszystkie filmy, w których grałem łączy wspólny wątek – dotyczącą osób, które tak zwani normalni ludzie nazywają dziwakami.

Nie narzekam, kiedy Vanessa każe mi coś zrobić. Prawdę mówiąc, nawet to lubię. Wtedy przynajmniej wiem, co mam zrobić.

Ameryka jest jak wielki, rozwścieczony szczeniak, który może bardzo zranić.

Najbardziej ponadczasowym i klasycznym pięknem są piersi kobiety.

Najbardziej boję się publicznych wystąpień, ze szczególnym uwzględnieniem przemówień. Pamiętam, kiedy byłem na uroczystości wręczenia Złotych Globów za rok 1991, że przez cały czas modliłem się Boże błagam cię, żebym tylko nie wygrał! Mój Edward Nożycoręki wcale nie był taki dobry! Na szczęście nagrodę dostał Gerard Depardieu i to on musiał wygłosić mowę.

Wciąż odkrywam w Jacku Sparrow coś nowego. Bywa dziwny i trudno przewidzieć, co zrobi.

Generalnie (...) wyznaję zasadę, że to, co dajesz innym, prędzej czy później do ciebie wróci. Jeżeli człowiek podstawi komuś nogę, to po jakimś czasie zły uczynek zemści się na nim w ten czy inny sposób. I odwrotnie: dobry uczynek procentuje. Tego uczę swoje dzieci: jeśli zrobisz coś dobrego, to będzie dobrze. Jeśli zrobisz coś złego, to będzie źle.

W jakimś stopniu jestem w stanie utożsamić się z Johnem Wilmotem, jako że sam również zetknąłem się wiele razy z niechęcią, antypatią czy wręcz nienawiścią.

Mam potrzebę opowiadania historii. I nigdy nie jestem do końca zadowolony /z rezultatu/.

Wydaje mi się, że każdy rozsądny człowiek musi dostrzegać, że przemoc nie zmienia świata, a jeśli już, to tylko na chwilę.

Istnieją dwa rodzaje przeciwności, z którymi musisz walczyć. Pierwsza to pieniądze, ale to tylko nasz system. Druga to ludzie wokół ciebie, trzeba wiedzieć, kiedy przyjąć ich krytykę, a kiedy powiedzieć „nie”.

Całe moje życie to filmy i religia. Tylko ​​to. Nic więcej.

Jeśli nadal będę kręcił filmy o Nowym Jorku, prawdopodobnie będą one osadzone w przeszłości. Niewiele wiem o „Nowym” Nowym Jorku. To nie tak, że jestem przeciw współczesnemu kinu. Ogólnie jestem na to otwarty, ale nowe kolory miasta, nowy Times Square, trochę mnie szokują. Chyba utknąłem w zakrzywieniu czasu.

Nie ma czegoś takiego jak bezsensowna przemoc. Miasto Boga (2002 r.), czy to bezsensowna przemoc? To rzeczywistość, to prawdziwe życie, ma to związek z ludzką kondycją. Będąc zaangażowanym w chrześcijaństwo i katolicyzm, kiedy byłem bardzo młody, miałem tę niewinność, nauki Chrystusa. W głębi duszy chce się myśleć, że ludzie są naprawdę dobrzy, ale rzeczywistość to przerasta.

Młodszym filmowcom i studentom zawsze powtarzam: róbcie to tak, jak kiedyś malarze... Studiujcie starych mistrzów, wzbogacajcie swoją paletę, rozwijajcie płótno. Zawsze jest o wiele więcej do nauczenia się.

Filmy poruszają nasze serca, pobudzają naszą wizję i zmieniają sposób, w jaki postrzegamy rzeczy. Zabierają nas w inne miejsca. Otwierają drzwi i umysły. Filmy to wspomnienia naszych czasów, musimy utrzymać je przy życiu.

Nie oglądam ich. Próbowałem, ale to nie jest kino. Są dobrze zrobione, aktorzy dają z siebie wszystko biorąc pod uwagę okoliczności, ale najbliżej im do parków rozrywki. Nie jest to kino, w którym istoty ludzkie starają się przekonać emocjonalne i psychologiczne doświadczenia innych istot ludzkich.

Prawie nic nie można teraz mówić o mniejszościach. Bardzo trudno jest w ogóle otworzyć usta.