Cytaty amerykańskich reżyserów

Nie lubię działać w sposób, którego ktoś oczekuje.

Dorastając zawsze czułam się jak dziwadło, zawsze było coś nie tak ze mną, bo nigdzie nie pasowałam.

Biednym jest ten, którego przyjemności zależą od zgody innego.

Za każdym razem, kiedy jestem na szczycie, widzę nowy, który chciałabym zdobyć. To tak, jakbym nie mogła się zatrzymać.

Wiem, że nie jestem najlepszą piosenkarką ani tancerką na świecie. Zdaję sobie z tego sprawę. Ale nic mnie to nie obchodzi, lubię pociągać za sznurki.

To Steven Meisel nauczył mnie, że artysta ciągle musi wymyślać się na nowo.

Nienawidzę tych, którzy zaspokajają swoje żądze, nie wydając przy tym żadnego dźwięku.

Najważniejsze jest, by umieć przelecieć to, co się chce, nie odczuwając wstydu.

Możesz osiągnąć największy sukces na świecie, lecz jeśli nie masz kogo kochać, żadna to nagroda. Poczucie spełnienia jakie czerpiesz od drugiego człowieka, zwłaszcza dziecka, zawsze będzie istotniejsze niż to, że ludzie rozpoznają cię na ulicy.

Katolicyzm nie jest religią przynoszącą ukojenie. To religia przygnębiająca. Jesteśmy wszyscy przygnieceni winą.

Jestem swoim własnym eksperymentem. Swoim własnym dziełem sztuki.

Ja chce być taka, jak Gandhi, Martin Luther King i John Lennon, ale chcę pozostać żywa.

Dorastając, nie mogłam pozwolić sobie na kupowanie wszystkich ubrań, jakie chciałam. Do dziś to wspomnienie trochę mnie męczy.

Czym się różni gwiazda pop od terrorysty? Z terrorystą można negocjować.

Bardziej interesują mnie prawa człowieka niż prawa kobiet.

Wszyscy zaprzeczają że jestem geniuszem, ale nikt mnie tak nie nazwał!

Nie modle się, bo nie chcę zanudzać Boga.

Udawanie jest tak stare jak Drzewo Edenu.

Wrogiem sztuki jest brak limitów.

Popularność nie powinna być kryterium wyboru polityków. Gdyby to zależało od popularności, Donald Duck i Mappety zasiadałyby w senacie.