Cytaty irlańdzkich poetów

Śmiech to wcale niezły początek przyjaźni, a najczęściej jest też najlepszym jej zakończeniem.

Po lewej stronie siedział pan Erskine z Treadley, starszy pan posiadający dużo wdzięku i kultury, który jednak popadł w zły nałóg milczenia, a to z tego powodu, że - jak raz oświadczył lady Agacie - wszystko, co miał do powiedzenia, powiedział już przed ukończeniem trzydziestego roku życia.

Istnieje przecież rozkosz w samooskarżeniu. Ganiąc siebie samych czujemy, że nikt już do tego nie ma prawa. Spowiedź, nie kapłan, daje nam rozgrzeszenie.

Dla człowieka biorącego życie z punktu widzenia artystycznego rozum jest sercem.

Dziewczyna ta nigdy nie żyła rzeczywistością, dlatego też nigdy w rzeczywistości nie umarła.

Ale kobiety nigdy nie wiedzą, kiedy spada kurtyna. Zawsze żądają aktu szóstego i właśnie wtedy, kiedy ustaje wszelkie zainteresowanie dla sztuki, żądają ciągu dalszego. Gdybyśmy ulegali ich woli, każda komedia miałaby zakończenie tragiczne, a punktem kulminacyjnym każdej tragedii byłaby farsa.

Aby odzyskać młodość, wystarczy powtórzyć jej głupstwa.

Ludzi można z grubsza podzielić na dwie kategorie: miłośników kotów i osoby poszkodowane przez los.

(...) żadne życie nie jest zniszczone oprócz tego, którego rozwój jest powstrzymywany.

To doprawdy szkaradne, że ludzie stale biegają i za moimi plecami mówią o mnie rzeczy najzupełniej prawdziwe.

Kiedy sami siebie obwiniamy, czujemy, że nikt inny nie ma prawa tego zrobić.

Absurdem jest dzielić ludzi na dobrych i złych. Ludzie są tylko czarujący i nudni.

Ktoś powiedział, że my kobiety kochamy uszami jak wy, mężczyźni, oczyma, jeżeli w ogóle kochacie.

Nigdy nie rozmawiam podczas słuchania dobrej muzyki. Gdy się słucha złej muzyki, to wtedy ma się obowiązek zagłuszania jej rozmową.

Gdy jesteśmy szczęśliwi, zawsze jesteśmy dobrzy, ale gdy jesteśmy dobrzy, nie zawsze bywamy szczęśliwi.

Możesz się uważać za bezpiecznego, silnego. Lecz przypadkowy odcień jakiejś barwy w pokoju lub na porannym niebie, specjalna jakaś woń, niegdyś przez ciebie lubiana i przynosząca ze sobą subtelne wspomnienia, wers zapomnianego utworu, który kiedyś czytałeś, urywek melodii, której już dawno nie grałeś - Dorianie, wierzaj mi, że od tych szczegółów zależy nasze życie.

Kochać - to znaczy wznieść się ponad siebie.

Nieraz nam się wydawało, że czynimy eksperymenty na drugich, gdy w istocie eksperymentowaliśmy na sobie samych.

Przepadam za prostymi przyjemnościami (...) Są one ostatnią przystanią ludzi skomplikowanych.

Tylko słowo nadaje rzeczom istnienie realne