Cytaty angielskich pisarzy

Nie w twojej jest władzy wyznaczać godzinę swej śmierci. Tak postępowali tylko barbarzyńscy królowie, którymi owładnęła Ciemna Moc, oni zaś w dumnej rozpaczy śmierć sobie zadawali, aby zaś czyn ten ułatwić, mordowali również swoich bliskich.

Nie lekceważ współczucia, kiedy jest darem szlachetnego serca...

Za rokiem rok upływa znów,
Do Siedmiu Rzek odpływa.
Dzień pełen słońca, noc bez snów;
Chwieje się wierzba krzywa.
Lecz nigdy już, o żadnej z pór
Na Zachód nikt nie płynie
I nie zaśpiewa elfów chór,
ich pieśń na zawsze zginie.

Wiodą, wiodą drogi w świat,
Pod gwiazdami mkną na niebie –
Choć wędrować każdy rad,
W końcu wraca w dom, do siebie.
Oczy, które ognia dziw
Oglądały – i pieczary,
Patrzą czule w zieleń niw
I kochany domek stary.

Możemy jedynie postanowić, co uczynimy z czasem, który nam pozostał.

Cień jest ostatecznie czymś niewielkim i nietrwałym, gdyż nigdy nie będzie w stanie pochłonąć światła i najwyższego piękna.

Taka jednak bywa czasami natura dzieł, które poruszają koła świata: dokonują ich słabe dłonie, gdyż oczy wielkich spoczywają w tym czasie gdzie indziej.

Niebezpieczne dla każdego jest korzystanie z owoców umiejętności głębszych od tych, które są mu przyrodzone.

Nie ma lepszej przed ogniem przestrogi niż oparzona ręką.

- Czy jest zatem, pani, coś, czego się lękasz?
- Zamknięcia w klatce. Boje się, że tak długo będę stała za kratą, aż wreszcie z przyzwyczajenia i ze starości przestanę ją już dostrzegać, a wtedy nie będę pamiętać o pragnieniu wielkich czynów, gdyż samo to pragnienie zniknie bez śladu.

Zawsze chcesz wyglądać jak król z dawnych czasów, łaskawy i hojny. Nie przeczę, te cechy mogą się przydać władcy w czasach potęgi i pokoju. Kiedy jednak nastaje godzina próby, cena wielkoduszności może być śmierć.

Myślę, że najlepiej najpierw pokochać coś, co jest na twoją miarę; trzeba gdzieś wyrosnąć, zapuścić korzenie... (...) Niemniej są rzeczy jeszcze głębsze i wyższe, bez których nikt nie mógłby uprawiać spokojnie swojego ogródka, chociażby nawet nic o tym nie wiedział.

Kto rujnuje jakąś rzecz, aby zobaczyć, czym jest, schodzi z drogi mądrości.

Często powtarzał, że jest tylko jedna Droga, podobna do wielkiej rzeki; zaczyna się za każdym progiem, a każda ścieżyna okazuje się jej dopływem.

Kto chodzi na skróty, niech ma dobre buty...

Zrób dobry użytek ze swych dni.

Siła (...) bowiem, jak powiadają, na mądrości polega, nie zaś na orężu.

Wtedy niestety, zaprzestałem dalszych łowów, zdając się tylko na obserwację i oczekiwanie. Aż nazbyt często zwykliśmy tak postępować!

Mądrość wyraża się czasem w uznaniu konieczności pewnego rozwiązania, gdy wszystkie inne zostały po namyśle odrzucone, aczkolwiek może się ono wydać szaleństwem temu, kto trzyma się fałszywej nadziei.

Myślę (...), że w tej sprawie lepiej zaufać przyjaźni, niż głębokiej wiedzy.