Przygody Sherlocka Holmesa

- Człowiek, który kocha sztukę dla sztuki (...) przeważnie najwięcej radości czerpie z najmniej znaczących i najskromniejszych jej przejawów.

Zbrodnia jest pospolita. Logika jest rzadka.

Lepsza czysta fantazja niż gęsta mgła.

Lepiej nabyć mądrość późno, niż wcale.

Z reguły im dziwniejsze coś się się zdaje, tym mniej tajemniczym w rzeczywistości okazuje się być.

Według mojej teorii, człowiek jest w swoim rozwoju odbiciem łańcucha własnych przodków. Skłonność ku dobru lub złu wynika z wpływu dziedziczności. Człowiek jest jak gdyby esencją swego rodu.

- Z pewnością- odparł zapalając papierosa i opierając się wygodnie w fotelu - ale ty patrzysz i nie obserwujesz. Różnica jest wyraźna. Na przykład: często widziałeś schody, które prowadzą z hallu do tego pokoju?
- Często.
- Ile razy?
- Chyba kilkaset.
- No, to powiedz mi, ile mają stopni?
- Ile? Nie wiem.
- Otóż to. Nie zauważyłeś, a jednak patrzyłeś. O to mi właśnie chodzi. Ja wiem, że mają siedemnaście stopni, ponieważ patrzę i obserwuję.

Twarz służy człowiekowi do wyrażania emocji.

Pamiętasz stary perski aforyzm: "Naraża się na niebezpieczeństwo ten, co odbiera tygrysicy młode, i ten, co odziera kobietę ze złudzeń"?

Znacznie łatwiej jest mówić prosto z mostu (...).

Pamiętajmy o logice. Tam, gdzie jej brak, należy doszukiwać się podstępu.

Im bardziej pospolita i banalna jest zbrodnia, tym trudniej ją wykryć.

Zaufany przyjaciel zawsze się przydaje.

Nie zapominaj o tym, że nie ma nic bardziej niezwykłego, niż zwykłe zdarzenia.

Prawdziwe życie przynosi zdecydowanie dziwniejsze zdarzenia, niż jest w stanie wymyślić najbardziej twórcza wyobraźnia.

Raz w życiu upadłeś tak nisko, przyszłość pokaże, jak wysoko wznieść się potrafisz.

Całe moje życie stanowi jeden wielki wysiłek, by uciec przed banałem egzystencji.

Podstawowym błędem jest podawanie teorii, zanim uzyska się dane. Niepostrzeżenie zaczyna się dostosowywać fakty, by zgadzały się z teoriami, zamiast próbować stworzyć teorię, która byłaby zgodna z faktami.

Tworzę i niszczę, przeważnie jednak to drugie.

Nie ma nic równie mylącego jak "oczywisty fakt".