Gra o tron

Zimne wiatry wieją coraz mocniej, a ludzie odchodzą od swoich ognisk i nigdy nie wracają

- Nikt z nas nigdy nie jest gotowy - powiedział.
- Do tego, żeby być rycerzem?
- Nie, na śmierć.

Mam nadzieję, że okaże się mężczyzną, jakim jest w moim przekonaniu, a nie jakim jawi się w moich domysłach.

- Nie widziałeś jej żelaznego wnętrza, jedynie jej urodę.

Wszyscy ludzie są z wody, wiesz o tym? Kiedy ich przekłujesz, woda wycieka z nich i umierają.

Powiadają, że zimą jest tutaj tak zimno, iż śmiech zamarza ludziom w gardle i ich dusi (...) Może dlatego Starkowie mają tak mało poczucia chumoru.

Tchórzliwy - rzekł - rymuje się pięknie z nieżywy.

Złe wieści, mój panie. Nie takim słowem powinniśmy odpłacać za gościnę, ale skoru ktoś zadaje pytanie, powinien mieć tyle odwagi, by przyjąć odpowiedź. Stark nie wrócił.

Lordowie to złoto, rycerze stal, lecz z dwóch ogniw nie powstanie łańcuch. Potrzeba srebrna, żelaza, ołowiu, miedzi, cyny, brązu i innych metali [...] Nie można przekuć cyny w żelazo, żeby nie wiem jak bić młotem, ale nie znaczy to jeszcze że cyna jest bezużyteczna.

On nie był żadnym smokiem-pomyślała Dany dziwnie spokojna. Ogień nie zabija smoka

Tylko śmiercią można zapłacić za życie.

Kiedy Daenerys Targaryen wstała, jej czarny smok zasyczał, a z jego pyska i nozdrzy buchnął jasny dym. Pozostałe dwa przestały ssać i dołączyły swoje głosy do wezwania, półprzeźroczyste skrzydła zatrzepotały w powietrzu i po raz pierwszy od setek lat noc ożyła muzyką smoków.

Samotnie przychodzimy na świat i samotnie umieramy, ale, idąc tą ciemną doliną, czerpiemy siły od siebie nawzajem i od ciebie ,nasz panie.

Bogowie musieli być pijani, kiedy wzięli się za mnie. - Tyrion Lannister.

Wszystko to co słyszymy przed „ale” jest nieważne.

- Morze Dothraków - powiedział ser Jorah Mormoni, kiedy zatrzymał konia obok niej na szczycie wzniesienia.
Ogromna, pusta równina ciągnęła się aż po horyzont, a nawet jeszcze dalej. To rzeczy wiście jest morze, pomyślała Dany. Nie było tam wzgórz ani gór, żadnych drzew, miast czy dróg, jedynie bezkresne morze traw, których wysokie źdźbła kołysały się na wietrze niczym fale. - Jest takie zielone - powiedziała.
- Teraz tak - przyznał ser Jorah. - Ale musisz je zobaczyć w porze kwitnienia. Wtedy całe pokryte jest czerwonym kwiatem, zupełnie jak morze krwi. Natomiast w porze suszy cały świat tutaj staje się brązowy. To jest tylko hranna, dziecko. Dalej rosną setki odmian trawy, niektóre żółte jak cytryna, ciemne jak indygo, są też niebieskie, pomarańczowe, a także trawy, których źdźbło przypomina tęczę. Podobno w Krainie Cieni, za Asshai, istnieją oceany zjawotraw, są wyższe od jeźdźca na koniu i blade jak mleczne szkło. Zabijają one wszystkie inne trawy, a w ciemności świecą duszami przeklętych. Dothrakowie twierdzą, że kiedyś zjawotrawy zarosną cały świat i wtedy skończy się wszelkie życie.

Ścisk zelżał dookoła, w miarę jak ludzie wracali do swojego życia. Tylko że życie Aryi skończyło się.

Gdzieś wśród meandrów labiryntu Winterfell odezwał się wilk. Jego wycie zawisło nad zamkiem niczym żałobna chorągiew

Skoro bogowie spoglądają na bękarty nieprzychylnym okiem, (...) dlaczego obdarzają mężczyzn taką żądzą?

(...) wybór zawsze jest bolesny. I zawsze będzie.