Cytaty Anglików

Co ma przyjść, przyjdzie, co ma minąć, minie;
W dni najburzliwsze czas jednak płynie.

Tu gdzie jesteśmy, sztylety
W ludzkim uśmiechu są skryte.

Wiem jednak, że na tym świecie żyję, gdzie pochwałę często zyskuje czynienie zła, kiedy czynienie dobra bywa uznawane za niebezpieczne szaleństwo.

Stoję, wahając się, co mam wprzódy czynić. I nic nie czynię.

Wina to, drogi Brutusie, nie gwiazd naszych, ale nas samych (...)

Dokonam żywota jako kawaler, ale przynajmniej zaoszczędzę mnóstwo pieniędzy na różne przyjemności, które mi tę smutną dolę osłodzą.

Jakże usilnie staramy się nieraz dostrzec pociechę w stratach!

Niech będzie, co będzie; czas wszystko równo w swym unosi pędzie

Sonet 73
Oto już jesień i pora umierać,
pożółkłe liście wiatr strąca i miecie,
drżące gałęzie do naga obdziera,
chór, gdzie sto ptaków modliło się w lecie.
Ja jestem zmierzchem dnia, który się skłania
ku zachodowi i w ciemności brodzi.
Noc, siostra śmierci oczy mi przysłania
i wkrótce z całym światem mnie pogodzi.
A jeśli kochasz, choć prawdę dostrzegniesz,
kochasz tym bardziej, im rychlej odbiegniesz

Przestań narzekać, na co nie masz rady,
Lecz szukaj rady w tym, na co narzekasz.

Im bardziej cugle ściągasz źrebakowi,
Tym bardziej wierzga.

Znienawidzony, choć już ukochany...Nieznany wcześniej, zbyt późno poznany.
Amor przybiera postać dręczyciela, każąc miłować mi nieprzyjaciela...

W rzeczy samej, nic nie jest złem ani dobrem samo przez się, tylko myśl nasza czyni to i owo takim.

To nasza tylko, nie gwiazd naszych wina.

[przeł. Leon Ulrich, Kraków, 1895].

Tchórz, zanim umrze, kona wiele razy.
Walecznych jedna tylko śmierć spotyka.

Żyjmy nadzieją, Jak mówią prorocy Dzień w końcu staje Po najdłuższej nocy

Poloniusz: Cóż czytasz, mości książę ?-

Hamlet: Słowa, słowa, słowa...

Pójdę za tobą; z piekła niebo zrobię,
Choć ukochana dłoń zamknie mnie w grobie.

Wiemy, czym jesteśmy, ale nie wiemy, czym się możemy stać.

Jak się kobieta uprze to diabła przegada.