Cytaty i aforyzmy ❤ Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj

Stefan Kisielewski cytaty

Stefan Kisielewski (ur. wtorek, 7 marca 1911; zm. piątek, 27 września 1991) przeżył 80 lat, 6 miesięcy i 20 dni

Polski prozaik, publicysta, kompozytor, krytyk muzyczny, pedagog, poseł na Sejm PRL II i III kadencji z ramienia Znaku, członek założyciel Unii Polityki Realnej. W kwestiach polityczno-społecznych reprezentował poglądy konserwatywno-liberalne.

Książki Stefana Kisielewskiego:

Na czym polega socjalizm?

Strona numer 4

Można świadomie i przewidująco oczekiwać śmierci, a jednak ona nas zawsze zaskoczy.

Moralność musi być formą przyjemności – inaczej nie wygra.

Miłość niczego nie tłumaczy, choć wiele załatwia.

Miłość bez wzajemności zawsze jest najsilniejsza.

Logika jest także stanem uczuciowym.

Kłamstwo wynika ze zwątpienia w atrakcyjność prawdy.

Kłamstwo to poprawianie prawdy.

Człowiek zmienia się od dzieciństwa po grób. Kiedy więc jest sobą?

Człowiek jest jak wtorek: dziś jest, jutro go nie ma. Mimo to nie trzeba rozpaczać, bo wtorek jest dniem, a dzień i wieczność sąsiadują z sobą bliżej niż rok i wieczność.

Przecież ten dzisiejszy Michnik to totalitarysta. Demokratą jest ten, kto jest po mojej stronie. Kto ze mną się nie zgadza, jest faszystą i nie można mu podać ręki. A tylko Michnik wie, na czym polega demokracja i tolerancja. On jest tutaj sędzia, alfa i omega.

Powstanie warszawskie (…) nie było aktem dojrzałej męskości: było aktem zniecierpliwienia, młodzieńczej niepowściągliwości. I dlatego przyniosło szkodę podstawowemu aksjomatowi patriotyzmu, jakim jest – istnienie narodu ponad wszystko. Walka o honor kosztem 30% polskiego potencjału kulturalnego i gospodarczego (…) była poniekąd aktem psychicznego egoizmu, krótkowzroczności, nieopanowania i – nieprzemyślenia.

(…) powiedziałem Ważykowi, że to, co robią Żydzi, zemści się kiedyś na nich srodze. Wprowadzili do Polski komunizm w okresie stalinowskim, kiedy mało kto chciał się tego podjąć z „gojów” (poza gorliwcem Gomułką). Społeczeństwo było wtedy jednolicie antykomunistyczne, więc nienawidzono ich.

Posiadanie talentu nie jest zasługą, mimo to budzi ludzki szacunek.

Polemika z głupstwem nobilituje je bez potrzeby.

Pieniądze szczęścia nie dają, lecz każdy chce to sprawdzić osobiście.

Korupcja jest zjawiskiem przede wszystkim ekonomicznym. Jest reakcją na anormalność – nieważne, prawną czy ustrojową.

Koniec kultury myśli związany jest z degeneracją słów: gdzie upada język, zastępuje go twórczość obrazkowa.

Kiepska to prawda, która nie może dojść do ludzkiej świadomości bez reklamy.

Jedyny prywatny tygodnik na 32 miliony ludzi, który, mimo cenzury miałby szansę zaznaczyć jakoś, że są w tym kraju niemarksiści, którzy coś myślą i robią, stał się dzięki maniakalnemu skupieniu na sprawach reformy Kościoła, czymś niemal dywersyjnym wobec prymasa i rozbijającym zainteresowanie katolicyzmem u wielu laickich środowisk, mania reform (…) Sumienia ludzi są tu codziennie gwałcone, co dzień, na wszystkich zebraniach, w szkole, w pracy głosić trzeba marksistowskie kłamstwa, a „Tygodnik” jakby drukowany na bezludnej wyspie, zajmuje się synodem czy soborem oraz drażnieniem prymasa.