Miłość nadprzyrodzona tylko wtedy może być praktykowana, wcielana i zamieniana w czyny, kiedy inne władze duszy są jej służebnicami, a samo ciało, za ich pośrednictwem, jej sługą!
Miłość Boga jest wtedy czysta, kiedy równą wdzięczność budzi w nas i radość, i cierpienie.
Masochiści podniecają się pozorem okrucieństwa, bo nie wiedzą, czym jest okrucieństwo – w ten sposób miłość staje się bezosobowa.
Szaleństwo miłości nie szuka dla siebie wyrazu.
Sprawiedliwość i uczciwość są stałymi uciekinierami z obozu zwycięzców.
Są na ziemi trzy tajemnice, trzy rzeczy niepojęte. Piękno, sprawiedliwość i prawda.
Porządek społeczny nie może być niczym innym jak równowagą sił… Tylko równowaga unicestwia siłę.
Trzeba chcieć albo tego, co konkretnie istnieje, albo tego, co zupełnie nie może istnieć, a jeszcze lepiej – jednego i drugiego.
Tylko przeszkody zaprzątają myśl i podniecają. Gdzie nie ma przeszkód, myśl nie znajduje oparcia.
Teraźniejszość jest czymś, co nas wiąże. Przyszłość tworzymy sobie w wyobraźni. Tylko przeszłość jest czystą rzeczywistością.
Sztuka transpozycji prawd jest jedną z najważniejszych i najbardziej zaniedbanych.
Piękno: to, czego się nie chce zmieniać. Dobro: nie chcieć zmieniać czynem (nieinterwencja). Prawda: nie chcieć zmieniać myślą (poprzez złudzenie).
Kto mieczem wojuje, ten od miecza ginie. Kto miecz odkłada – umiera na krzyżu.
Jeśli miłość nie znajduje dla siebie żadnego przedmiotu, kochająca istota musi pokochać samą swoją miłość, pojętą jako coś zewnętrznego w stosunku do niej.
Istota wiary: niemożliwością jest naprawdę pragnąć dobra i nie otrzymać go.