Cytaty i aforyzmy Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj
Anton Czechow

Anton Czechow cytaty

Anton Czechow (ur. niedziela, 29 stycznia 1860; zm. piątek, 15 lipca 1904) przeżył 44 lata, 5 miesięcy i 16 dni

Anton Pawłowicz Czechow to rosyjski pisarz nowelista ukraińskiego pochodzenia. Jest zaliczany do klasyków literatury rosyjskiej. Do jego najbardziej znanych dzieł zaliczają się m.in. dramaty „Wujaszek Wania”, „Trzy siostry” i „Wiśniowy sad”.

Książki Antona Czechowa:

(Anton Czechow) Opowiadania (Anton Czechow) Syrena Córa Albionu Czarny mnich Człowiek w futerale Dramat na polowaniu Historie zakulisowe czyli Anegdoty teatralne Kameleon i inne opowiadania Mewa Nieciekawa historia Opowiadania całkiem śmieszne Opowiadania i opowieści. Wybór Opowiadania wybrane. Tom I Pawilon szósty Pawilon szósty i inne opowiadania Sala nr 6 Straszna noc i inne opowiadania Święta noc i inne opowiadania Trzy opowieści Trzy siostry
⇓ ⇓ pokaż więcej książek ⇓ ⇓

Strona numer 8

Miłość to albo pozostałość po czymś, co kiedyś było wielkie, albo cząstka tego, co kiedyś rozwinie się w coś wielkiego, ale w obecnej swej postaci nie daje nam zadowolenia, daje znacznie mniej, niż się oczekuje.

Mężczyzna bez kobiety jest jak parowóz bez pary.

Ludzie śmieją się tylko z tego, co śmieszne, albo z tego, czego nie rozumieją.

Lepiej narazić się na zarzuty apolityczności i nadmiernego sentymentalizmu, niż pozwolić sobie na ryzyko okrucieństwa.

Boże, nie daj mi osądzać tego lub mówić o tym, czego nie wiem i nie rozumiem.

Być łajdakiem i jednocześnie nie chcieć sobie z tego zdać sprawy – to straszna cecha rosyjskiego łajdaka.

Kobiety bez towarzystwa mężczyzn więdną, a mężczyźni bez kobiet głupieją.

Drogi bracie Michale! List Twój otrzymałem akurat w chwili straszliwej nudy, gdy ziewałem stojąc przy bramie, toteż możesz sobie wyobrazić, jak bardzo w porę przyszła ogromna twoja epistoła. Charakter pisma masz niebrzydki i w całym liście nie znalazłem ani jednego błędu gramatycznego. Nie podoba mi się tylko jedno: dlaczego piszesz o sobie jako o istocie „nędznej” i „marnej”? Uważasz się za istotę „marną”? Nie wszystkim Michałom sądzone być jednakowymi. Niepozorność swą i marność uświadamiać sobie możesz wobec wiesz kogo? – Boga, wobec rozumu, piękna, przyrody, byle nie przed ludźmi. Żyjąc wśród ludzi należy uświadamiać sobie swą godność.

Galeria - kliknij aby powiększyć