Cytaty poetów

Buddyzm jest stokroć bardziej realistyczny niż chrześcijaństwo

Tłoczycie się koło bliźnich i macie piękne słowa na to. Ja zaś powiadam wam: to wasze ukochanie bliźnich jest złem umiłowaniem samego siebie.

Żyj w niewiadomości tego, co twemu stuleciu zdaje się najważniejsze! Odgrodź siebie od dnia dzisiejszego co najmniej skórą trzech stuleci! A niech krzyk dnia dzisiejszego, zgiełk wojen i rewolucji będzie ci pomrukiem!

Swój świat odnajduje, kto się w świecie zatracił.

Nie kocha się ojca ani matki ani żony ani dzieca, lecz kocha się przyjemne uczucia, które w nas wzbudzają

Człowiek, na skutek swej chytrości, przebiegłości, zakłamania i sztuczności, jest gorszym stworzeniem od wszystkich zwierząt.

A gdyby tak pewnego dnia lub nocy jakiś demon wpełznął za tobą w twą najsamotniejszą samotność i rzekł ci: ‘Życie to, tak jak je teraz przeżywasz i przeżywałeś, będziesz musiał przeżywać raz jeszcze i niezliczone jeszcze razy; i nie będzie nic w niem nowego, tylko każdy ból i każda rozkosz i każda myśl i westchnienie i wszystko niewymownie małe i wielkie twego życia wrócić ci musi, i wszystko w tym samym porządku i następstwie – tak samo ten pająk i ten blask miesiąca pośród drzew i tak samo ta chwila i ja sam. Wieczna klepsydra istnienia odwraca się jeno – a ty z nią, pyłku z pyłu!’ – Czy nie padłbyś na ziemię i nie zgrzytał zębami i nie przeklął demona, któryby tak mówił? Lub czy przeżyłeś kiedy ogromną chwilę, w którejbyś był mu rzekł: ‘Bogiem jesteś i nigdy nie słyszałem nic bardziej boskiego!’ gdyby myśl ta uzyskała moc nad tobą, zmieniłaby i zmiażdżyła może ciebie, jakim jesteś. Pytanie przy wszystkiem i każdym szczególe: ‘czy chcesz tego jeszcze raz i jeszcze niezliczone razy?’ leżałoby jak największy ciężar na postępkach twoich. Lub jakże musiałbyś kochać samego siebie i życie, by niczego więcej nie pragnąć nad to ostateczne, wieczne poświadczenie i pieczętowanie

Kto walczy z potworami, ten niechaj baczy, by sam przytem nie stał się potworem. Zaś gdy długo spoglądasz w bezdeń, spogląda bezdeń także w ciebie.

Albowiem tak do mnie mówi sprawiedliwość: "Ludzie nie są równi".

W Niebie, brakuje wszystkich interesujących ludzi.

Co nas nie zabije, to nas wzmocni.

Roza Weneda
Wężu, kto jesteś?
Ślaz
Umarły ze strachu.

Bądź zdrów! - a tak się żegnają nie wrogi, lecz dwa na słońcach swych przeciwnych - Bogi.

Szczęśliwy, kto się w ciemnych marzeń
zamknął ciszę,
Kto ma sny i o chwilach prześnionych
pamięta...

(...) Miło przy ludziach było raz powiedzieć,
Że się kochamy, i mówić po stokroć...

Są ludzie głupi jak ty, co się trują
porównywaniem dwóch natur w stworzeniu

Opieszała zdrada
Gorsza niż wierność...

Jedna to była dusza, zrozumieć mnie mogła,
I ta nie zrozumiała...

Piramidy, czy została Jeszcze jaka trumna głucha,
Gdziebym złożył mego ducha, Ażby Polska zmartwychwstała?
- Cierp a pracuj! i bądź dzielny, Bo twój naród nieśmiertelny!
My umarłych tylko znamy, A dla ducha trumn nie mamy...

Ach! Ukrainy nie będzie!
Bo ją ludzie ci na mieczach rozniosą.