Cytaty angielskich poetów

Powiew rozdmucha płomyk w wielki ogień,
lecz silny wicher nawet ogień zdmuchnie.

Miłość pociesza jak słońce po deszczu.

Aby oszukać świat, naśladuj świat.

Nie ma pożytku z nielubianej pracy.
Słowem: to studiuj, co naprawdę lubisz.

I ty się staraj, na wawrzynach nie leź:
W małżeństwie tak śpisz, jak sobie pościelesz.

Tam, gdzie nie pomoże
Rada - na pewno nie pomoże ból...

Lecz żaden smutek nie przeważy radości,
którą niesie krótka chwila
spędzona przy niej.

Głupiec myśli, że ma dość rozumu; mędrzec wie, jak wiele mu brakuje.

Chociaż, żeby prawdę powiedzieć, rozum z miłością rzadko chodzą w parze w dzisiejszych czasach.

Od chwili tej aż do końca świata, w pamięci ludzkiej będziemy żyć: my, wybrańców garść, kompania braci. Kto dziś wespół ze mną krew przeleje, ten mi bratem.

Kto umie czekać, wszystkiego się doczeka.

Jesteśmy surowcem z którego sny się wyrabia, a życie to chwila jawy między dwoma snami.

Sam w sobie wszystkim i końcem wszystkiego.

Co żyje, musi umrzeć; dziś tu gości, A jutro, w progi przechodzi wieczności; To pospolita rzecz!

Vincencjo: -Serce aż rośnie, gdy w zgodzie są młodzi.
Lucencjo: -Za to niezgoda na wątrobę szkodzi.

OJCIEC LAURENTY
Szaleni są więc głuchymi, jak widzę.

ROMEO
Jak mają nie być, gdy mądrzy nie widzą.

Piekło jest puste, a wszystkie diabły są tutaj.

Prawda, jak pies, musi iść do budy, wygnana batem, podczas gdy kłamliwa Pani Suka może wylegiwać się przy kominku i cuchnąć.

Nasz smutek będzie dla nas kiedyś
miłym wspomnieniem.

Niech ryczy z bólu ranny łoś,
Zwierz zdrów przebiega knieje,
Ktoś nie śpi, aby spać mógł ktoś.
To są zwyczajne dzieje.