Cytaty pisarzy fantasy

Najpierw rozgniewałam Edmure'a, a teraz Robba, a przecież tylko mówiłam prawdę. Czy mężczyźni są aż tak delikatni, że nie mogą jej znieść?

Nigdy nie rań wroga, jeśli
możesz go zabić. Umarli się nie mszczą.

- To ty jesteś potworem, wuju.
- Naprawdę? - Tyrion uniósł głowę. - W takim razie może powinieneś przemawiać do mnie łagodniej. Potwory są niebezpieczne, a ostatnio królowie giną jak muchy.

- Morze Dothraków - powiedział ser Jorah Mormoni, kiedy zatrzymał konia obok niej na szczycie wzniesienia.
Ogromna, pusta równina ciągnęła się aż po horyzont, a nawet jeszcze dalej. To rzeczy wiście jest morze, pomyślała Dany. Nie było tam wzgórz ani gór, żadnych drzew, miast czy dróg, jedynie bezkresne morze traw, których wysokie źdźbła kołysały się na wietrze niczym fale. - Jest takie zielone - powiedziała.
- Teraz tak - przyznał ser Jorah. - Ale musisz je zobaczyć w porze kwitnienia. Wtedy całe pokryte jest czerwonym kwiatem, zupełnie jak morze krwi. Natomiast w porze suszy cały świat tutaj staje się brązowy. To jest tylko hranna, dziecko. Dalej rosną setki odmian trawy, niektóre żółte jak cytryna, ciemne jak indygo, są też niebieskie, pomarańczowe, a także trawy, których źdźbło przypomina tęczę. Podobno w Krainie Cieni, za Asshai, istnieją oceany zjawotraw, są wyższe od jeźdźca na koniu i blade jak mleczne szkło. Zabijają one wszystkie inne trawy, a w ciemności świecą duszami przeklętych. Dothrakowie twierdzą, że kiedyś zjawotrawy zarosną cały świat i wtedy skończy się wszelkie życie.

Czasami nie ma dobrego wyboru (...) i trzeba wybrać to, co przyniesie mniej smutku.

Wojna z nas wszystkich robi potwory.

Ścisk zelżał dookoła, w miarę jak ludzie wracali do swojego życia. Tylko że życie Aryi skończyło się.

Gdzieś wśród meandrów labiryntu Winterfell odezwał się wilk. Jego wycie zawisło nad zamkiem niczym żałobna chorągiew

Jedzcie, pijcie i weselcie się, gdyż jutro wszyscy umrzemy.

Lepiej żyć we wstydzie, niż zginąć dumną.

Miłość nikomu nie przynosi wstydu.

Niektóre kłamstwa rodzą się z miłości.

Mrówka, która słyszy słowa króla, może nie zrozumieć tego co powiedział (...) A przed gorejącym obliczem boga, wszyscy ludzie są mrówkami. Jeśli czasami błędnie brałam ostrzeżenie za proroctwo albo proroctwo za ostrzeżenie, winien jest czytelnik, nie książka.

Władca potrzebuje dobrej głowy i wiernego serca. Kutas nie jest konieczny.

Mur zmienia nastrój częściej niż kobieta.

(...)
- Znam tę opowieść - stwierdził Tyrion. - I co z niej wynika?
- To, że gdybym kiedyś znalazł obok łoża szarfę i pociągnął za nią, wolałbym, żeby spadły na mnie skorpiony niż królowa w całej swej nagiej krasie.

Skoro bogowie spoglądają na bękarty nieprzychylnym okiem, (...) dlaczego obdarzają mężczyzn taką żądzą?

(...) wybór zawsze jest bolesny. I zawsze będzie.

Wracając do Winterfell, Jon i Robb ścigali się ze sobą i znaleźli w śniegu sześć wilkorowych szczeniąt. Tysiąc lat temu.

(...) najłatwiej jest się czegoś nauczyć, robiąc to. Dotyczyło to zarówno żagli, jak i zwojów.