Cytaty amerykańskich pisarzy fantasy

Powiedz mi prawdę, jak królobójca królobójcy. Czy Starkowie zapłacili ci za poderżnięcie mu gardła, czy to był Stannis? A może Renly tobą wzgardził? Albo zawróciła ci w głowie miesięczna krew? Nie wolno dawać miecza krwawiącej dziewce.

Ocal go, jeśli możesz, i ugaś płonący w nim gniew.

Żelazne Wyspy żyły przeszłością, teraźniejszość była bowiem zbyt rudna i gorzka, by ją znieść.

Człowiek zgadza się z bogiem tak, jak kropla deszczu z burzą.

- Matka mu pozwoliła - zadrwił król. - Nie bądźcie dziecinni.
- Jesteśmy dziećmi - oznajmiła wyniosłym tonem Myrcella. - Mamy prawo być dziecinni.

Król nie powinien siedzieć wygodnie.

Nie powinno się zamieniać wojny w grę.

Inteligentni, a zarazem efektywni politycy stanowią gatunek niemal nieznany w galaktyce.

Wodny tancerz patrzy wszystkimi zmysłami.

Dla żywych nie może być miejsca na ucztach umarłych.

Częścią jaźni pragnął nakrzyczeć na nich za to, że go opuszczają, inną zaś częścią miał ochotę się rozpłakać. Był już jednak prawie dorosłym mężczyzną, nie powiedział więc nic.

Każdy głupiec lubi, gdy mu mówią, że jest ważny.

To był błąd, fałszywa pokora młodości, również będąca postacią pychy. Nikt, kto odrzucał zewnętrzne oznaki sprawowanej władzy, nie postępował rozsądnie, gdyż w znacznej mierze to właśnie one były jej źródłem.

Dobrze jest poznać dzieje tych, którzy byli przed nami.

Nie wątpię, że Skahaz potrafiłby mnie skłonić do przyznania się do winy. Jeden dzień spędzony z nim, a byłbym Synem Harpii. Dwa dni, a byłbym Harpią. Trzy dni, a okazałoby się, że zabiłem twojego ojca w Królestwach Zachodzącego Słońca, choć byłem jeszcze małym chłopcem. Potem mógłby wbić mnie na pal, a ty patrzyłabyś, jak konam, ale zabójstwa trwałyby nadal.

To szesnastoletni chłopak. W tym wieku rozsądek nie znaczy wiele wobec żądzy, miłości i honoru.

Niscy ludzie często czują potrzebę udowodnienia swej odwagi za pomocą absurdalnych przechwałek.

To jego milczenia powinieneś się bać, nie jego słów.

Jak mogę być królewskim namiestnikiem? Moje miejsce jest na pokładzie, nie w zamkowej wieży (...) - Jesteś znakomitym namiestnikiem - rzekł mu maester. - Kapitan sprawuje rządy na swym statku, czyż nie tak? Musi pływać po zdradzieckich wodach, rozwijać żagle, by złapały wzmagający się wiatr, wiedzieć kiedy nadchodzi sztorm, i jak najlepiej go przetrwać. To mniej więcej to samo.

- Twoi strażnicy są powolni i leniwi - skwitowała. - Mogłabym cię zabić z równą łatwością, jak cię skaleczyłam. Potrzebujesz lepszych obrońców.
Krwawiący z rany na policzku król nie miał innego wyjścia, jak się zgodzić.
Wielu monarchów miało osobistych strażników. Królowa Visenya doszła do wniosku, że króla Aegona, jako władcy Siedmiu Królestw, powinno strzec siedmiu obrońców. Tak powstała Gwardia Królewska, gwardia złożona z siedmiu rycerzy, najlepszych w Westeros i obleczonych w nieskazitelne białe zbroje oraz płaszcze.