Cytaty amerykańskich pisarzy fantasy

Rodzina, obowiązek, honor.

(...) nikt nie żeni swego dziedzica z córką sługi.

Żadna walka nie jest beznadziejna, dopóki się jej nie stoczy.

- Wiesz, że to nieprawda. – Gendry uśmiechnął się. – Chcesz, żebym ci pokazał kutasa? Nie mam nic do ukrycia. – Masz – palnęła Arya, rozpaczliwie próbując uciec przed tematem kutasa, którego nie miała.
(...) spojrzała na sękaty korzeń u swoich stóp. Zdała sobie sprawę, że to już koniec udawania. Gendry domyślił się prawdy, a nie miała w spodniach nic, co by go przekonało, że się myli.

Ludzie rodzą się po to, by walczyć i cierpieć.

Nikt tak naprawdę nie wie, co przyniesie mu nowa żona.

Człowiek może wytrzymać prawie wszystko, jeśli musi - powiedział swemu synowi Jaime. - Na świecie jest pełno okropnych rzeczy, Tommenie. Można z nimi walczyć, śmiać się z nich albo...patrzeć, ale nie widzieć...schować się wewnątrz...

Niektórych problemów nie da się rozwiązać waląc w nie kijem.

To życie ludzi coś znaczy, nie ich śmierć.

Obroń mnie przed wątpliwościami, które mnie dręczą, i daj mi siłę, bym mógł postąpić słusznie.

Prawdę mówiąc, wszyscy mężczyźni to błazny, ale ci, którzy noszą pstre stroje, są znacznie zabawniejsi od tych, którzy noszą korony.

Prawdę mówiąc, nigdy nie mogłam zrozumieć, jaki właściwie jest pożytek z eunuchów. Dla mnie to tylko mężczyźni, którym ucięto użyteczne fragmenty.

Kiedy umrę, proszę, pochowajcie mnie z kuszą, żebym mógł podziękować Ojcu na Górze tak samo, jak podziękowałem ojcu na dole.

Zapamiętaj Jej głos i to, w jaki sposób opowiadała. Dopóki tego nie zapomnisz, Jej część będzie żyła w Tobie.

Półprawdy są więcej warte od kłamstw.

- Lordzie Baelish, to, co proponujesz, to zdrada. - Tylko kiedy przegramy.

Świat roi się od tchórzy, którzy udają bohaterów. Potrzeba swojego rodzaju odwagi, żeby przyznać się do tchórzostwa (...).

Jeśli Mur kiedyś upadnie, zgasną wszystkie ognie.

Gorączka bitewna - nie czuje się wtedy ran, bólu pleców od ciężkiej zbroi ani potu zalewającego oczy. Człowiek przestaje czuć, przestaje myśleć, przestaje być sobą. Jest tylko walka, wróg, jeden, a potem drugi, trzeci i czwarty. Wiesz, że oni się boją i są zmęczeni, ale ty nie. Żyjesz, a śmierć jest wszędzie wokół ciebie, lecz ich miecze poruszają się tak powoli, że możesz tańczyć wokół nich ze śmiechem.

Uprzejmość jest zbroją damy.