Cytaty polskich pisarzy

Ach, mój Gustawku, wszak ty szukasz żony;
Chciałżebyś taką, co ściga oczyma,
Jakby wołała: "Kto kogo przetrzyma"?
Lub tę, co spojrzy i westchnie przed siebie,
Jakby szeptała: "Poszłabym za ciebie"?

Znam dobrze mężczyzn, ten ród krokodyli.

Przyrzekam na kobiety stałość niewzruszoną,
nienawidzić ród męski, nigdy nie być żoną.

Nim się odezwiesz, pomyśl pierwej nieco,
bo często słowa jakby z worka lecą.

Błagał, przysięgał, od miłości ginął, a koniec końców chorągiewkę zwinął.

Jak kominiarza,
Tak dziennikarza
Zawód diable trudny:
Czyści – a sam brudny.

Z młodym stara – śmieszna para,
Stary z młodą – grozi szkodą.

Stary amant jak piec stary:
Dużo swędu, mato pary.

Siła przed prawem – sieje bezprawia,
Prawo przed siłą – mury stawia.

Rybie nigdy dosyć wody,
zawistnemu cudzej szkody.

Pies poczciwszy od człowieka –
nim ukąsi, pierwej szczeka.

Kukułka z gniazda ucieka i kuka,
Potem pisklę matki szuka.

Jaszczureczka się umizga,
Ale przy tym jadem bryzga.

Gdzie interes dmucha,
Przyjaźń krucha.

Przechodniu, nie płacz, żem martwy w tej dobie;
Gdybym żył jeszcze, ty leżałbyś w grobie.

Leon przeciwko światu prawi swe morały,
Utrzymuje, że w zbrodni zanurzył się cały,
Że jest zbiorem sromoty i nędzy.
Dlaczegóż to? Bo on bez pieniędzy.

Jesteś grzeczny widzę,
Kara boska z tą grzecznością!
Lecz grzeczności nienawidzę
I odpłacam niewdzięcznością.

Piękne życie dotąd było -
Uczty, banki, karty, bale,
Lecz co dalej, nie wiem wcale.
Ani grzędy, ani chatki,
Pusto, goło wskróś i wkoło -
A zaś kredyt - o, mój Boże!
Już w nim ledwie tchu ostatki,
Ledwie palcem kiwnąć może.

W karty? dobrze – ta zabawa
Zawsze jakąś korzyść sprawi,
Bo co przegrać kto nie może,
To w pół darmo nam zastawi.

Szanuj zdrowie należycie, bo jak umrzesz, stracisz życie.