Cytaty amerykańskich pisarzy

Nauczyłeś mnie, że można żyć dalej bez względu na rozpacz i żal.

Życia nie można mierzyć jego ostatnimi latami.

Minęło odtąd czterdzieści lat i wciąż pamiętam dokładnie tamten dzień. Jestem może starszy i mądrzejszy, przeżyłem może od tamtej pory zupełnie inne życie, wiem jednak, że kiedy nadejdzie w końcu mój czas, wspomnienie tego dnia będzie ostatnim obrazem, jaki pojawi się pod moimi powiekami.

Patrzył na nią, świadom, że jest w niej zakochany.
Przyciągnął ją do siebie i pocałował pod gwiazdami,
myśląc jakim jest szczęściarzem, że ją znalazł.

Rozumiem, że miłość i tragedia idą w parze, bo jedna nie istnieje bez drugiej, a jednak zastanawiam się, czy bilans jest sprawiedliwy.

Wierzę, że Bóg ci podpowie. Ale musisz zdawać sobie sprawę, że niekiedy trzeba czasu, aby zrozumieć, czego od nas oczekuje. Tak często bywa. Zwykle głos Boga to zaledwie szept i musisz bardzo uważnie słuchać, aby go pochwycić. Innym razem jednak podpowiedź jest oczywista i rozlega się głośno jak dzwon kościelny.

I ten chłopak, który to zrobił. Ciemnowłosy, brązowooki przystojniak. Z bliska, uświadomiła sobie, był jeszcze atrakcyjniejszy, zwłaszcza z tą...skruchą na twarzy. [str. 41]

Ale nauczyłem się, że można żyć dalej, bez względu na to, jak niemożliwe się to wydaje, i że ból...łagodnieje. Nie mija całkowicie, lecz po pewnym czasie nie jest już taki dominujący.

Może żałowałem samej podróży, lecz nie jej celu.

Wiesz, nikt nie spodziewa się burzy, póki ta się naprawdę nie rozpęta. Stale słyszymy w prognozie pogody ostrzeżenia przed burzą, więc przestajemy jej oczekiwać. Jeśli pogoda jest lepsza, niż zapowiadano, narzekamy. Jeśli jest gorsza, narzekamy jeszcze bardziej. A jeśli dokładnie sprawdzają się przewidywania, również się skarżymy, ponieważ wcześniej tak często się nie sprawdzały, że nie braliśmy pod uwagę, iż tym razem będą prawdziwe. Każdy powód jest dobry, aby utyskiwać.

Kiedy przyjaciel mówi, że szuka schronienia, moje drzwi stoją otworem.

Mam tylko nadzieję, że biegniesz do czegoś, a nie uciekasz przed czymś.

Ona też należała do niego- na zawsze- ze wszystkimi swoimi niedoskonałościami.

Smutek jest ceną miłości.

- Chcę wyjść za mąż – odparła cicho. – I kiedy będę brała ślub chcę, żeby ojciec poprowadził mnie do ołtarza i żeby w kościele byli wszyscy, których znam. Chcę żeby był wypełniony po brzegi.

Oczywiście obojgu nam pozostały wspomnienia, ale przekonałem się, że wspomnienia potrafią być ogromnie żywe.

Miłość to miłość, wiek nie ma znaczenia. Wiedziałam, że jak dam Ci dość czasu, wrócisz do mnie.

Znasz prawdziwą mnie – odcięła się, po czym zatrzymała się i podniosła na niego wzrok. - Lepiej niż ktokolwiek inny. - Wiem – odparł, przyciągając ją ku sobie. – I właśnie dlatego uważam, że nie mogliśmy się nie spotkać. Było nam to pisane...

Nigdy nie pozwolono ci być sobą. Takie życie sprawia, że człowiek czuje się pusty w środku i szuka kogoś, kto jakimś cudownym sposobem wypełni tę próżnię. Ale nikt nie zdoła tego zrobić, jedynie ty sam.

- Coś ci muszę powiedzieć.
- Mów.
- Chyba mam wielbiciela.
- Wielbiciela?
- Tak.
- Aha.
- Nie wierzysz mi?
- Wierzę.
- Też tak myślę, że powinieneś wierzyć.
- Dlaczego?
- Bo podejrzewam, że to ty.