Cytaty piosenkarzy, piosenkarek

Za każdym razem, kiedy jestem na szczycie, widzę nowy, który chciałabym zdobyć. To tak, jakbym nie mogła się zatrzymać.

Wiem, że nie jestem najlepszą piosenkarką ani tancerką na świecie. Zdaję sobie z tego sprawę. Ale nic mnie to nie obchodzi, lubię pociągać za sznurki.

To Steven Meisel nauczył mnie, że artysta ciągle musi wymyślać się na nowo.

Nienawidzę tych, którzy zaspokajają swoje żądze, nie wydając przy tym żadnego dźwięku.

Najważniejsze jest, by umieć przelecieć to, co się chce, nie odczuwając wstydu.

Możesz osiągnąć największy sukces na świecie, lecz jeśli nie masz kogo kochać, żadna to nagroda. Poczucie spełnienia jakie czerpiesz od drugiego człowieka, zwłaszcza dziecka, zawsze będzie istotniejsze niż to, że ludzie rozpoznają cię na ulicy.

Katolicyzm nie jest religią przynoszącą ukojenie. To religia przygnębiająca. Jesteśmy wszyscy przygnieceni winą.

Jestem swoim własnym eksperymentem. Swoim własnym dziełem sztuki.

Ja chce być taka, jak Gandhi, Martin Luther King i John Lennon, ale chcę pozostać żywa.

Dorastając, nie mogłam pozwolić sobie na kupowanie wszystkich ubrań, jakie chciałam. Do dziś to wspomnienie trochę mnie męczy.

Czym się różni gwiazda pop od terrorysty? Z terrorystą można negocjować.

Bardziej interesują mnie prawa człowieka niż prawa kobiet.

Sztuka jest wielkim znakiem zapytania.

Mam nadzieję, że zostanę zapamiętany jako osoba, która przyniosła koniec chrześcijaństwu.

Większość problemów świata można by uniknąć, gdyby ludzie po prostu mówili, o co im ku*wa chodzi.

Jeżeli chcesz się przekonać kto jest twoim przyjacielem, zatop statek. Pierwsi którzy uciekają, nie są twoimi przyjaciółmi.

Mój ojciec był sprzedawcą /akwizytorem/, nauczył mnie, że każdemu można wszystko sprzedać, jeżeli się w to wierzy.

Dla mnie poświęcenie to robienie czegoś, bez oczekiwania czegokolwiek w zamian.

Kościoły wypadłyby z biznesu, gdyby w pobliżu nie było szatana.

Wszystkie siedem grzechów głównych opisują ludzką naturę. Chciwość, nienawiść, pożądanie. Oczywiście, należy je kontrolować, jednak kiedy zostajesz zmuszony do poczucia winy za bycie człowiekiem, jesteś w pułapce nieskończonego cyklu grzech-i-żałowanie, z którego nie ma ucieczki.