Cytaty amerykańskich muzyków rockowych

Poeta jest nagim człowiekiem. Kilku ludzi mówi, że ja jestem poetą.

Nostalgia to śmierć.

Nigdy nie napisałem politycznej piosenki. Piosenki nie mogą uratować świata.

Moralność nie ma nic wspólnego z polityką.

Ludzie przychodzą na moje koncerty, bo przegapili je w latach sześćdziesiątych, chcą zobaczyć legendę – a nie mnie. To jest nie do zniesienia.

Lubię Amerykę, tak jak każdy. Muszę powiedzieć, że kocham Amerykę. Ale Ameryka będzie osądzona.

Nie nazywam siebie poetą, bo nie lubię tego słowa.

Nie można być rozważnym i zakochanym w tym samym czasie.

Cała ta gadka o równości. Jedyne, co tak naprawdę łączy wszystkich ludzi, to to, że kiedyś umrą.

Bycie zauważanym może być ciężarem. Jezus dał się ukrzyżować, bo był zauważany. Więc ja często znikam.

Boże, cieszę się, że nie jestem mną.

Aby znaleźć miłość, nie pukaj do każdych drzwi. Gdy przyjdzie twoja godzina, sama wejdzie do twego domu, w twe życie, do twego serca.

Tak, chcę byś choć raz stanął w moich butach. Wiedziałbyś, jakie to irytujące cię zobaczyć!

Myślę o sobie przede wszystkim jako o poecie, dopiero później muzyku. Żyłem jak poeta i umrę jak poeta.

Myślę o bohaterze jako o kimś, kto rozumie stopień odpowiedzialności płynący razem z wolnością.

Jeżeli nie jesteś zajęty możliwością odrodzenia, jesteś zajęty śmiercią.

Jakość współczesnych nagrań jest straszna. Nie znam nikogo, kto w ciągu ostatnich 20 lat wydałby przyzwoicie brzmiący album.

Przejmowałem się pieniędzmi tylko kiedy brakowało elektryczności, wtedy trzebabyło grać akustycznie.

Zaprzedałem duszę gitarze. Gdybym teraz przestał na niej grać, nie byłoby dla mnie miejsca na świecie.

W połowie lat '80 wszystkie grupy chciały nagrywać przeboje. Nawet zespoły takie, jak Mötley Crüe. My chcieliśmy tylko skopać parę tyłków.