Cytaty amerykańskich muzyków rockowych

Wszystko, co potrafię, to być mną, ktokolwiek to jest.

Jeśli potrzebujesz kogoś, komu chcesz zaufać, zaufaj sobie.

Mona Lisa musiała mieć chandrę na autostradzie; można to poznać po jej uśmiechu.

Człowiek osiągnął sukces, jeżeli wstaje rano i kładzie się spać w nocy, a pomiędzy tym robi to, co chce robić.

Wszystkich wielkich wykonawców, których widziałem, których chciałem naśladować, łączyło jedno… spojrzenie. Coś w ich spojrzeniu mówiło: „Wiem coś, czego ty nie wiesz”. Ja też chciałem taki być.

Nie uznaję podziałów na białych i czarnych, prawicę i lewicę. Jest tylko dół, a dół jest bardzo nisko. Chcę iść do góry, nie przejmując się czymś tak trywialnym jak polityka.

Nie przyjmuję do wiadomości mitu Boba Dylana. Mity nie piszą piosenek…

I będę stać na oceanie, dopóki nie zacznę tonąć.

Wolałem, żeby ludzie uważali mnie za pijaka, zboczeńca, syjonistę, buddystę, katolika lub mormona niż za „Arcybiskupa Anarchii”.

Wiem, że są zespoły, które uważa się za zbawców rocka, ale moim zdaniem to tylko amatorzy, którzy nie mają pojęcia, skąd bierze się muzyka. Gdybym urodził się wtedy, kiedy oni, nigdy w życiu nie odważyłbym się zostać muzykiem. Prawdopodobnie zająłbym się matematyką. To mogłoby mnie interesować. Albo architekturą. Coś w tym stylu.

Pokój to czas który zajmuje przeładowanie karabinu.

Strzeżcie się łazienek, gdzie nie piszą na ścianach.

Szczyt mojej kariery? To ten moment, kiedy Elvis Presley nagrywa jedną z moich piosenek.

Następne sześćdziesiąt sekund może być jak nieskończoność.

Szczęśliwy? Każdy może być szczęśliwy. Jaki to ma sens?

Siedem prostych zasad życia w ukryciu. Po pierwsze, nie ufaj gliniarzowi w płaszczu przeciwdeszczowym. Po drugie, unikaj miłości i entuzjazmu – są tymczasowe i niepewne. Po trzecie, gdy ktoś cię pyta, czy obchodzą cię problemy tego świata, spójrz pytającemu głęboko w oczy – nie powtórzy pytania. Po czwarte i piąte, nie zdradź swego prawdziwego imienia, a jeżeli ktoś ci powie, żebyś spojrzał na siebie, nie patrz. Po szóste, nie mów i nie rób niczego, czego człowiek stojący naprzeciwko ciebie nie będzie umiał zrozumieć. I po siódme, nigdy nic nie twórz. Nikt cię nie zrozumie, uwiąże się to za tobą i będzie ciągnęło przez resztę życia.

Sądzę, że poetą jest każdy, kto nie pragnie nazywać się poetą.

Czasami szatan przychodzi jako człowiek pokoju.

Chaos jest moim przyjacielem.

Ponieważ Dickens i Dostojewski, i Woody Guthrie opowiadali swe historie o wiele lepiej niż ja kiedykolwiek bym zdołał, zdecydowałem zatrzymać je dla własnego umysłu.