Cytaty muzyków

Na najważniejszych skrzyżowaniach życiowych nie stoją żadne drogowskazy.

Na cudze błędy patrzymy jak na cudze żony. I z jednych, i drugich mamy więcej radości, niż ze swoich.

Łzy znajdują się na dnie każdego komizmu.

Kobiety mogą uczynić milionerem tylko takiego mężczyznę, który jest miliarderem.

Kto nigdy nie był dzieckiem, nie może stać się dorosłym.

Jestem smutny, bo stałem się bogaty, grając biednych.

Istnieje jakieś bractwo ludzi, którzy namiętnie pragną wiedzy. Ja do nich należałem. Jednakże pobudki moje nie były tak czyste: chciałem wiedzy nie przez jej umiłowanie, ale jako obrony przed wzgardą świata wobec nieuków. Toteż, gdy tylko miałem czas, buszowałem po książkowych antykwariatach.

Ilość głupstw, które dokonuje się z rozsądku jest daleko większa od tych, które się czyni rzeczywiście z głupoty.

Historia była kroniką niegodziwości i gwałtów, nieprzerwanym łańcuchem królobójstw i królów mordujących swe żony, braci i siostrzeńców.

Filmy mówione? Możecie napisać, że ich nie cierpię. One zniweczą najstarszą sztukę świata, sztukę pantomimy. One unicestwią wielkie piękno milczenia.

Dobre jest obrzucanie się ciastkami z kremem, ale jeśli film tylko na tym polega szybko staje się monotonny. Podstawą sukcesu jest znajomość człowieka.

Ci, którzy rozśmieszają ludzi, cenniejsi są od tych, co każą im płakać.

Chcę mieć rower z czarnymi szybami.

Jeśli ktoś chce ocalić planetę, wystarczy, że przestanie jeść mięso. To oszałamiające, kiedy o tym myślisz. Wegetarianizm załatwia tak wiele rzeczy na raz: ekologię, głód, okrucieństwo.

Wiele lat temu byłem na rybach, i kiedy tak huśtałem tą biedną rybę, zdałem sobie sprawę, że ją zabijam - jedynie dla przemijającej chwili przyjemności. Coś we mnie trzasnęło. Kiedy patrzyłem, jak walczy o oddech, zdałem sobie sprawę, że jej życie jest dla niej tak samo ważne jak moje dla mnie.

Dlaczego miałbym przejść na emeryturę? Siedzieć w domu i oglądać telewizję? Nie, dziękuję. Wolę wyjść i grać.

Kiedyś myślałem, że każdy kto robi dziwne rzeczy jest dziwny. Teraz myślę że to ludzie nazywający innych dziwnymi są dziwni.

Nie jestem religijny, ale jestem bardzo uduchowiony.

Zachowywaliśmy się tak, jakbyśmy mieli żyć wiecznie. Tak zresztą każdy myślał w czasach Beatlesów, nieprawdaż? Któż myślał, że przyjdzie nam umrzeć?

Prawdopodobnie wyglądamy na antyreligijnych... nikt z nas nie wierzy w Boga.