Cytaty duchownych rzymskokatolickich

Dusza nie wychodzi na fotografii.

Człowiek dobrze wychowany chętnie żyje i chętnie umiera.

Cierpienie w miłości ma swój sens. Jest jedyną możliwością sprawdzenia miłości. Nieważne jest, jak kto cierpiał, ale dlaczego cierpiał. Jeżeli cierpiał z miłości do drugiego człowieka, to jego cierpienie jest świadectwem miłości. Potwierdza jego miłość. Prawdziwa miłość szuka trudnych dróg...

Broniłem tak gorliwie Boga że trzepnąłem w mordę człowieka.

Bóg umiłował świat – a więc nie tylko ludzi, ale i pliszkę, odymioną pszczołę, jeża eleganta wprost spod igły.

Bóg stale raduje się, że daje – wypełnia pustkę w ludzkim sercu swoją obecnością.

Bóg nie jest Bogiem umarłych, ale żywych. Wszyscy dla Niego żyją.

Bóg kocha naprawdę więc jest niewidzialny.

Bóg dał człowiekowi wolną wolę, więc nie może nikogo zmuszać do miłości, Jego trzeba wybrać. To jest paradoks: Wszechmogący, który wszystkiego nie może. Przychodzi i prosi o miłość.

Boże po stokroć święty, mocny i uśmiechnięty (...) dzisiaj, gdy mi tak smutno, i duszno, i ciemno – uśmiechnij się nade mną.

Boję się Twojej miłości, że kochasz zupełnie inaczej – tak bliski i inny.

Boga najłatwiej znajdziesz, nie pisząc o Bogu.

Boga się nie udowadnia, Boga się poznaje.

Bliscy boją się być blisko, żeby nie być dalej.

Anioł nie zrozumie nie wisiał na krzyżu i miłość zna za łatwą skoro nie ma ciała

Anegdoty przychodzą nawet w pochmurny dzień. Podobne do rośliny zwanej dziwaczkiem, po łacinie Mirabilis jalapa. Świetny obiekt do badań genetycznych. Kwitnie nocą, a nawet próbuje kwitnąć kiedy pada deszcz.

Ach, teologia to jest koronkowa robota. Te podziały, spory czy to jest dogmat, czy półdogmat, a może ćwierćdogmat... Służy wiedzy o Bogu, rozwija ją, ale i tak nie dowiemy się przecież wszystkiego, Tajemnica pozostanie Tajemnicą.

A z wierszy napisanych chyba ten nie umrze co nie bał się stać prawdą lub stał się muzyką.

A szczęście tak jak skrzypce im starsze tym młodsze.

Mnie, jako katolika, prawo nie obowiązuje.