Cytaty i aforyzmy Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj

Cytaty duchownych rzymskokatolickich

Zobacz listę duchownych rzymskokatolickich

Duchowni rzymskokatoliccy wg. narodowości

Ten, kto zamknął się w nienawiści, już się skończył!

Światu potrzeba dziś więcej wrażliwych serc niż zimnej stali!

Sztuką jest umierać dla ojczyzny, ale największą sztuką jest dobrze żyć dla niej.

Sercem nie można służyć za pieniądze, sercem służy się za darmo, bezinteresownie.

Polaków nie zdobywa się groźbą, tylko sercem.

Po to gromadzimy, abyśmy mieli co rozdawać.

Pamiętajcie, że głowa jest ponad sercem.

Pamiętajcie, nowa Polska nie może być Polską bez dzieci Bożych! Polską niepłodnych lub mordujących nowe życie matek! Polską pijaków! Polską ludzi niewiary, bez miłości Bożej! Nie może być Ojczyzną ludzi bez wzajemnej czci jedni dla drugich, bez ducha ofiary i służby, bez umiejętności dzielenia się owocami pracy z tymi, którzy sami nie są w stanie zapracować na życie i utrzymanie.

Od siebie trzeba wymagać najwięcej.

Nietrzeźwość przykleja nam szyld narodu bezrozumnego, bezmyślnego, niewytrzymałego tak dalece, że często inne kraje zastanawiają się nad tym, czy narodowi, który tak wiele przepija, warto spieszyć z pomocą.

Nienawiść można uleczyć tylko miłością.

Nie wystarczy urodzić się człowiekiem, trzeba jeszcze być człowiekiem.

Nie to jest ważne, by krytykować przeszłość, lecz aby swój własny wysiłek włożyć w lepszą przyszłość.

Nie ma takich sytuacji, w których by jeszcze miłość nie miała czegoś do powiedzenia.

Naród, który walczy o najszlachetniejsze ideały, musi być trzeźwy!

Naród, który nie wierzy w wielkość i nie chce ludzi wielkich, kończy się. Trzeba wierzyć w swą wielkość i pragnąć jej.

Należy w sobie dostrzec pozytywne wartości, bo nawet w najgorszym z nas jest jeszcze ślad Bożej dobroci.

Największym szczęściem jest dziecko! Może stu inżynierów postawić tysiące kombinatów fabrycznych, ale żadna z tych budowli nie ma w sobie życia wiecznego.

Największą mądrością jest umieć jednoczyć, nie rozbijać.

Można dać bardzo dużo i serce zranić, a można bardzo malutko i serce rozradować, jakby skrzydła komuś przypiąć do ramion.