Cytaty i aforyzmy ❤ Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Losowe cytaty Szukaj

Portret Doriana Graya

Powieść z 1891 roku uważana za duchową autobiografię autora.

Inne książki Oscara Wilde:

Aforyzmy, zmyślenia, paradoksy • Bajki (Oscar Wilde) • Ballada o więzieniu w Reading • Cztery komedie • De profundis czyli krzyk z otchłani • Duch z Kenterwilu. Zbrodnia Artura Savile'a • Dusza człowieka w socjalizmie • Kobieta bez znaczenia • Krytyk jako artysta • Mąż idealny • Nie lubię zasad, wolę przesądy i inne aforyzmy • Portret Pana W.H. • Salome • Sfinks bez tajemnic • Słowik i róża • Szczęśliwy książę i inne opowiastki • Teleny • Twarz, co widziała wszystkie końce świata • Upiór rodu Canterville'ów

⇓ ⇓ pokaż więcej książek ⇓ ⇓

Tak najwyższa, jak i najniższa postać krytyki to rodzaj autobiografii. Ci, którzy w pięknych rzeczach odnajdują szpetne treści, są zepsuci i zarazem pozbawieni uroku.

(...) Ty jesteś typem, którego epoka nasza pragnie, a jednocześnie boi się, że go już znalazła. Tak jestem rad, że nigdy nic nie stworzyłeś. Nie wyrzeźbiłeś posągu, nie namalowałeś obrazu, nigdy nic nie wynalazłeś poza sobą samym. Sztuką twą było życie. Ułożyłeś je jak słowa do muzyki. Sonetami są dni, które przeżyłeś (...).

Złamane serce doczekuje się dzisiaj wielu wydań.

Chcę zawsze wszystko wiedzieć o nowych przyjaciołach, a nic o starych.

Czy to sama próżność popchnęła go do dobrego uczynku? Czy może pragnienie nowych wrażeń, jak z szyderczym uśmieszkiem zasugerował lord Henry? A może chęć odegrania pewnej roli, co skłania nas do działań piękniejszych od nas samych? A może wszystkie trzy rzeczy naraz?

I niech tylko człowiek się zamyśli, zaraz cały się staje nosem albo czołem, lub czymśkolwiek innym szpetnym. Spójrz tylko na ludzi pracujących z powodzeniem w jakimś uczonym zawodzie. Jacyż brzydcy!

Nauczyłem się kochać sekrety. Chyba już tylko one mogą przydać naszemu współczesnemu życiu tajemniczości i cudowności. Najzwyklejsze rzeczy nabywają uroku, kiedy je zataić. Kiedy teraz wyjeżdżam z Londynu, nikomu ze znajomych nie mówię, dokąd się udaję. Gdybym to zrobił, straciłbym całą przyjemność. Przyznaję, to durny nawyk, ale mam wrażenie, że w ten sposób czyni się życie bardziej romantycznym.

W Izbie Gmin nie ma nikogo, kogo by warto malować, chociaż niejednego przydałoby się wybielić.

(piękność) Książętami czyni tych, co ją posiadają.

Artysta jest twórcą piękna.
Objawić sztukę, ukrywać artystę - oto cel sztuki.
Krytykiem jest ten, kto swe własne wrażenia piękna umie w odmiennej wyrazić formie, nowy im nadać kształt.
Zarówno najwyższa, jak najniższa forma krytyki jest pewnego rodzaju autobiografią.

Kobieta jest zupełnie zadowolona, dopóki się jej udaje wyglądać o dziesięć lat młodziej od własnej córki.

Nasze babki malowały się, by prowadzić świetne rozmowy. Róż i dowcip szły w parzę.

Nieładne kobiety są bardzo użyteczne. Jeśli chcesz zdobyć opinię porządnego człowieka, to wystarczy jednej z nich podać ramię i poprowadzić ją do stołu.

Moim zdaniem, najwyższą niemoralnością dla człowieka kulturalnego jest przystosowanie się do kryteriów swej epoki.
- Ale nie sądzisz, Harry, że człowiek żyjący wyłącznie dla siebie strasznie drogo za to płaci?- wtrącił malarz.

Zdaje mi się jednak, że opuściła mnie namiętność i zapomniałem, czym jest pragnienie. Zbyt się koncentruje w sobie samym. Własna moja osobowość stała mi się ciężarem.

Z was, malarzy, to prawdziwi dziwacy! Imacie się wszystkiego w świecie, aby zyskać reputację, ale ledwie ją zdobędziecie, można by sądzić, że gotowiście ją odrzucić precz. To prawdziwa głupota z waszej strony, gdyż na świecie jedna tylko rzecz jest gorsza od tego, że o tobie mówią, a mianowicie, że w ogóle o tobie nie mówią.

Pytania zadawałem z najlepszego ze wszystkich możliwych powodów, właściwie jedynego usprawiedliwiającego stawianie pytań: z prostej ciekawości.

Doświadczenie nie ma żadnej wartości moralnej; to tylko nazwa, jaką ludzie nadali swoim błędom.

Aby oǳyskać młodość, uczyniłbym wszystko, z wyjątkiem ćwiczeń, rannego wstawania i cnotliwości.

Każdy zbawiony impuls nasyca umysł i zatruwa nas. Ciało raz zgrzeszy i wyzwala się od grzechów, gdyż czy nie jest postacią oczyszczenia. Pozostaje tylko wspomnienie przyjemności albo słodycz żal. Jest tylko 1 sposób na to, by się uwolnić od pożądania: ulec mu. Kiedy mu się opierasz, dusze ogarnia chorobliwa tęsknota za rzeczami, których sam sobie zakazuje, pragnienie tego, cm monstrualne prawo uczyniło monstrualny i bezprawnym. Powiedział ktoś że największe w świecie wydarzenia rozgrywają się w umyśle.