Grimus

Doskonałość jest przekleństwem, ośmieszającą nieodwołalnością.

Miłość, wzrastając, połyka obiekt miłości, wysysa z niego soki, a na końcu wypluwa.

Ludzie, których los zmusza do dźwigania ciężaru cierpień oraz fizycznych zniekształceń, z natury nienawidzą tych, którzy takie cierpienia zadają sobie w imię Boga.

Ćanakja zwykł był powtarzać, że świat nie jest taki, jaki się nam wydaje, ani taki, jaki się nam nie wydaje, lecz ni mniej, ni więcej, tylko jest wszystkim tym naraz.

Człowiek swoim życiem i działaniami usiłuje wnieść nieco sensu do bezmyślnego wszechświata; tych, którzy próbują osiągnąć coś więcej, wsysa on jak wir.

Nie pochwalam pewników (...) - zawężają horyzonty. Wątpliwości zaś pozwalają je poszerzyć.

Myślę o tym, więc to istnieje.

Inteligencja traci wartość pośród geniuszy; rywalizują oni w gotowaniu lub seksie.

Zanim człowiek pozna samego siebie, przepełnia go optymizm, płynący z ignorancji. Rzecz jasna dzięki temu można ocalić życie. Zyskawszy tę wiedzę, człowiek musi spojrzeć w oczy przerażającej prawdzie o sobie i własnych uczynkach...człowiek taki może wywierać ogromny wpływ na otaczający go świat; musi też jednak ponosić konsekwencje, przystać na poczucie winy...

W sytych cywilizacjach instynkt samozachowawczy przetrwał w formie szczątkowej.

Obsesje zamykają umysł na wymiary. (...) Ludzie nie chcą być skomplikowani. Nie lubią tego. Naprawdę tragiczne.

Może jednak samotność wcale nie jest takim przekleństwem - w końcu mądrość rzadko można znaleźć w tłumie.

Człowiek jest uważany za jednostkę zdrową psychicznie w takim stopniu, w jakim jego percepcja odpowiada apriorycznemu obrazowi rzeczywistości.

Bez pustyni nie ma oazy.

Wrażliwi najbardziej cierpią odrzuceni przez brutali.

Mam nadzieję, że nie sprawisz mi bólu. Naprawdę nie zniósłbym żadnej rany, którą mógłbyś mi zadać. Sądzę, że na tym właśnie zasadza się istota przyjaźni.

Najmniej odporni jesteśmy na ciosy tych, których kochamy.