Cytaty Amerykanów

W tej cichej, intymnej chwili zdała sobie sprawę, że chce z nim spędzić więcej takich popołudni jak to, niby zwyczajnych, lecz jednak magicznych.

Jamie była dla mnie czymś więcej niż kobietą, którą kochałem. W tamtym roku Jamie pomogła mi się stać człowiekiem, jakim teraz jestem. Pewną ręką pokazała mi, jak ważne jest, by pomagać innym; poprzez swoją cierpliwość i łagodność pokazała, o co tak naprawdę chodzi w życiu. Jej pogoda ducha i optymizm, nawet w czasie choroby, były najbardziej zdumiewającymi rzeczami, jakie zdarzyło mi się oglądać.

- Po za tym jednak byłam szczęśliwa. - dodała. - Miałam wyjątkowego ojca, który przybliżył mi Boga. Kiedy spoglądam wstecz, wiem, że nie mogłabym pomóc innym ludziom bardziej, niż to czyniłam. Zakochałam się nawet w kimś i ten ktoś odwzajemnia moje uczucia.

Czy w dzisiejszych czasach każdy chce mieć łatwo? Osiągnąć cel kosztem jak najmniejszego wysiłku? Iść na skróty?

Chcesz wierzyć, że można kogoś zmienić, ale to niemożliwe. Ty możesz się zmienić, Garrett może się zmienić, ale nie możesz tego zrobić za niego.

(...) - Wobec tego przyjdziesz?
- Możesz się nas spodziewać.
- Świetnie. Ale posłuchaj, jeśli moja mama zacznie zadawać dziwne pytania, pamiętaj że ja jestem podobna do ojca, dobrze?

Serce by mi pękło, gdybym wiedziała, że dla mnie porzuciłeś choćby jedno ze swoich marzeń. Pamiętaj tylko, że kochałam cię na tyle mocno, żeby nigdy cię ich nie pozbawiać.

Nad nimi [uczuciami] nie da się zapanować. (...) Lecz musisz postępować tak, jakbyś mogła. W takiej sytuacji działanie jest właściwie jedyną rzeczą, nad którą możesz zapanować.

- Obiecasz mi, że będziesz na mnie czekała? - spytał w końcu drżącym głosem.
- Oczywiście. Gdybym myślała, że wyjeżdżasz na zawsze, płakałabym tak rzewnymi łzami, że musielibyśmy jeść śniadanie w łódce.

Cóż właściwie niegdy nie przestał jej kochać i ona - uświadomił sobie - stanowi jego przeznaczenie.

Cóż, pewnie nadal szukam takiej miłości, jaka połączyła nas tamtego lata.

Jako młoda dziewczyna wierzyła, że istnieje idealny mężczyzna - podobny do księcia lub rycerza rodem z bajek. W rzeczywistości trudno było o ideał. Realni ludzie mieli swoje realne plany, żądania, oczekiwania co do zachowania innych ludzi. To prawda byli gdzieś dobrzy mężczyźni - mężczyźni, którzy kochali z całego serca i pozostawali wierni mimo wszelkich przeszkód. takiego mężczyznę pragnęła poznać od czasu rozwodu z Davidem. Jak go znaleźć?

- Chciałem zrobić coś dobrego i oszczędzić Ci cierpień.
- Niczego mi nie oszczędziłeś. Cierpiałam dzień w dzień i obwiniałam Cię o myślenie, że wiesz co dla mnie najlepsze, kiedy sam byłeś tym najlepszym.
- Nie mogłem kazać Ci czekać, tyle rzeczy chciałaś zrobić.
- Ale z Tobą i czekała bym tyle ile trzeba.
- Nie zasługiwałem na Ciebie.
- Co takiego ? Nie rozumiesz ? Kiedy byłam w nocy sama pragnęłam Ciebie i płakałam, i nienawidziłam Cię, bo ja wybrałabym Ciebie choćby nie wiem co, a Ty mi to odebrałeś.
- Popełniłem błąd. Skrzywdziłem Cię.
- Ale widzisz wciąż Cię kocham.

Ludzie muszą sami chcieć zapomnieć i w końcu pójść dalej, pierwszy krok należy do nich, a motywacja musi się zrodzić w nich.

W kwestiach wiary najlepszą odpowiedzią jest milczenie, dopóki nie zadadzą ci pytania bezpośrednio.

Zadawał sobie sprawę że wszyscy mają swoje problemy, że niczyje życie nie jest idealne. Ale niektóre bolączki są większe odd innych i mimo że czuł się okropnie, zastanawiał się czy śmierć nie byłaby dla ich córki łatwiejszym wyjściem niż życie z kalectwem- nie brakiem kończyny, lecz czymś znacznie gorszym- przez które będzie cierpiała do końca życia, niezależnie jak byłoby ono długie. Nie umiał sobie wyobrazić że może mieć dziecko dla którego ból i cierpienie będą czymś tak naturalnym jak oddychanie lub bicie serca.

Evelyn nie miała pewności, ale sądziła, że Amanda jest zagubiona, a ludzie popełniają błędy, gdy są zagubieni.

Po za tym myślenie o pieniądzach go nudziło. Już dawno nauczył się radować prostymi rzeczami, których nie można kupić - i nie był w stanie zrozumieć ludzi, którzy tego nie potrafią.

Im więcej masz, w tym większym stopniu stajesz się niewolnikiem.

(...) z własnego doświadczenia wiedziałem, że z poczuciem winy człowiek zawsze zmaga się w samotności, sam ze sobą.