Zawsze zdarzają się zdrajcy i ludzie słabi, ale większość, kiedy trzeba, zachowuje się porządnie.
Usprawiedliwieniem zdrajców (...) Jest przede wszystkim to, że w ogóle mogli zdradzić.
Nie jest złodziejem ten, kto się wykrada z potrzasku, w którym zamyka go zdrada.
[akt II, scena IV].
Wątpienie to zdrajca, który zwycięstwo często z rąk wydziera, kiedy nas trwoga odwodzi od próby.
Niecierpliwość w oczekiwaniu na wywyższenie bywa matką zdrady.
Kurczowy patriotyzm bywa nieraz odpowiedzią na wewnętrzną zdradę.
