Cytaty angielskich poetów

Sercem się uniż, nie kolanem. Twoje
Uszanowanie fałszywe, obłudne!

Zupełnie jak w starej bajce: tak nie jest, tak nie było, uchowaj Boże, żeby tak było.

Czyny przeciwne naturze rodzą przeciwny naturze niepokój.

Jak niektórym sprzyja szczęście! jak innych z daleka omija! [akt I, scena I, w przekł. S. Barańczaka].

Lecę ku szczęściu; nikt mnie nie wyprzedzi.
[akt II, scena V]

Serce zawiera pakt - dłoń pieczętuje.

Bo wszak zamiary nasze są pamięci sługą,
Co mocne się nam rodzą, lecz nie trwają długo.
Jak owoc niedojrzały zwisają na drzewie,
Lecz dojrzałe spaść mogą przy lada powiewie.

APEMANTUS: (...) Dziwna zagadka człowieczego ucha:
Rad słuchać nie chce - pochlebstw zawsze słucha.

Bierzesz nazbyt poważnie sprawy tego świata: kto płaci za nie troską - bankrutuje.

Cechą litości nie może być przymus,
Opada ona jak deszcz ciepły z niebios
Na miejsce na dole: a przynosi ze sobą
Błogosławieństwa dwa, gdyż błogosławi
Tych, którzy dają, i tych, którzy biorą,
Najpotężniejsza jest w najpotężniejszych (...)

...litość wyższa jest ponad moc berła,
Tron jej znajduje się w sercach królewskich,
Znakiem widomym jest Boga samego.
Boską stać może się ziemska potęga,
Gdy sprawiedliwość ozdobi litością.

Ktoś, kto muzyki w samym sobie nie ma,
Kogo nie wzrusza słodycz zgodnych dźwięków,
To człowiek zdolny do zdrad, spisków, gwałtu;
Jego wewnętrzne porywy są mroczne
Jak noc, bezdenne jak ciemność Erebu.
Takiemu nigdy nie ufaj. Słuchajmy!

Dziewczyna traci cnotę nawet wtedy, Gdy tylko księżyc ogląda jej wdzięki.

Kochać to zmienić się w łzy i westchnienia. Kochać to służyć i być najwierniejszym (...) to być złożonym tylko z namiętności, tylko z marzenia, tylko z cichych pragnień, tylko z czci, hołdów, tylko z uwielbienia, tylko z pokory, tylko z cierpliwości, tylko z czystości i niecierpliwości, tylko z cierpienia, tylko z wytrwałości.

Pękło cne serce. Dobranoc, mój książę
Niechaj ci do snu nucą chóry niebian!

O, jak pełen cierni jest ten świat nasz powszedni.

Mój Boże! Zamknięty w skorupce orzecha, jeszcze czułbym się władcą nieskończonych przestrzeni - gdyby mnie tylko nie dręczyły złe sny.

[akt II, scena II].

CHYBCIK: (...) Pytam, jakie to nowiny wyczytujesz z kartki.
PISKORZ: Czarno widzę przed sobą.
CHYBCIK: Takie złe nowiny?
PISKORZ: Nie, atrament taki czarny.

Świat...jest sceną, na której każdy gra swą rolę.

...Senna jesteś, to zbawienna ospałość,
Poddaj się jej - wiem ci dobrze,
że oprzeć się nie możesz.

Sen na twe oczy, pokój w pierś niech spłynie; Obym był nimi w błogiej godzinie.