Cytaty amerykańskich pisarzy science fiction

Chiński ideogram na określenie słowa „kłopot” powstał z przedstawienia dwóch kobiet pod jednym dachem. Zaczynałem rozumieć dlaczego.

- Oby ślepe glisty pełzające po dnie wielkiego morza, których brzuchy są plamami światła - powiedział - wspominały z rozkoszą aromat twego szpiku.

Rozpieszczone dziecko to dowód zbytniej pobłażliwości rodziców, lecz okrutne dziecko to świadectwo, że rodzice nade wszystko cenią własne sprawy.

Niespecjalnie przeszkadzał mu fakt, iż przez nieokreślony bliżej czas trwać będzie w punkcie o dziesięć sekund oddalonym od śmierci, pod warunkiem, że będzie mu dane kontynuować prace badawcze.

Posuwaliśmy się naprzód cal po calu i jak okiem sięgnąć wszystkie stopnie w dół poznaczone były krwią. Gdzieś w tym musi kryć się głęboki morał.

- To szaleństwo! - Wyślizgnęła mu się z objęć i przeszła po pokoju z rękami splecionymi ciasno na piersi. - Nie jesteś Złotym Chłopcem, Frank, jesteś dziadkiem! Podstarzałym, łysiejącym urzędnikiem! Nawet nie sypiesz pieprzu do jajecznicy!

Nasze sny zbyt często trwają wraz z nami.

Były to dni (...) brzydko-piękne - tak jak to czasami jest z kwiatem, który ma nieskazitelne płatki, a w środku gnije.

Czyń drugiemu, co on zamierza uczynić tobie.

Powiedzmy to sobie otwarcie: powietrze nie jest zbyt atrakcyjne, niezależnie od tego, jak na nie patrzeć. To znaczy, nie zniósłbym jego braku, ale jest niewidzialne i dopóki zachowuje się przyzwoicie, można uznać sprawę za załatwioną i zupełnie je ignorować. Ziemia? Problem z ziemią polega na tym, że trwa. Ciała stałe mają tendencje do monotonnie regularnego uporu.
W przeciwieństwie do wody i ognia, które są kolorowe, pozbawione formy i zawsze w ruchu.

- Jeżeli w tamtym wielkim dniu, kiedy wszystkie dni i lata będą policzone, przywrócą panu pańskie imię, to jak ono będzie brzmiało?
- Nie przywrócą. Zamierzam się spóźnić.

- Świetnie. Pytajcie mnie, o co chcecie, a ja wam dam uczciwą odpowiedź. - Gotów byłem kłamać jak najęty.

- Co dokładnie mamy zrobić z Blackiem? - zapytał Winkel.
- Wolałbym, żeby zawartość jego głowy pozostała nie naruszona - odrzekłem. - Ale jeżeli znajdzie się na linii ognia, nic nie szkodzi.

Postanowiłem przeciągnąć ów telefon przez cały jego przewód pokarmowy, od jednego końca do drugiego, przy najbliższej sposobności.

- Zrobiłem to wyłącznie dla twego własnego dobra.
- Zawsze, kiedy ludzie zaczynają mówić, że zrobili coś dla mego dobra, sięgam po broń.

- W jaki sposób pan o tym myśli?
- Oczywiście po grecku. A potem tłumaczę na angielski. Jestem w tym naprawdę dobry.

To nie było fair. Jak mam się skupić, skoro mnie bijesz, do cholery?

Kiedyś wyciągając pustą dłoń, po prostu pokazywałeś ludziom, że nie trzymasz w niej noża, a jeśli byłeś leworęczny, to mogłeś ich załatwić. [...] Gdybym miał jakiegoś przyjaciela, nie musiałby ściskać mi dłoni, żeby tego dowieść. Wiedziałby, że nim jest, i ja też bym wiedział. Sam wiesz, jak jest. Spotykasz kogoś i nagle obaj czujecie, że jesteście do siebie podobni. Nie krewniacy. Kumple. Niepotrzebne są te ceremonie, które przeminęły z dawnymi czasami. I tyle.

Ktoś kiedyś napisał długi poemat o piekle, gdzie każdy człowiek cierpi taką torturę, jaka odpowiada naturze sił, które rządziły jego życiem. Być bogiem to umieć rozpoznać w sobie rzeczy, które są ważne, a potem uderzyć w jedną nutę, która doprowadzi do zgodności ze wszystkim, co istnieje. Wtedy, poza moralnością, logiką czy estetyką, jest się wiatrem albo ogniem, lotem strzały, końcem dnia, pętami miłości. Dominuje się poprzez swą dominującą pasję.

Patrzą więc na tę nową rzecz i tworzą słowo, by ją nazwać. Nazywają ją "ogniem". A kiedy spotkają kogoś, kto jeszcze ognia nie widział, on nie wie, o czym mówią. Wtedy i oni z kolei zaczynają mu opisywać, jaki jest ogień. A czyniąc to, wiedzą z własnego doświadczenia, że to, co mówią, nie jest prawdą, a jedynie jej częścią. Wiedzą, że ów człowiek nigdy z ich słów nie pozna rzeczywistości, choć mają do dyspozycji wszystkie słowa na świecie. Musi zobaczyć ogień, poczuć go, ogrzać przy nim dłonie, spojrzeć w jego serce, albo do końca życia pozostać w niewiedzy.