Cytaty pisarzy

Lepiej zabierz się na serio do roboty, bo wszystko szybko mija i ty także i zanim się obejrzysz, już cię nie będzie.

Nigdy niczego nie żałuj. Nigdy nie dyskutuj o stratach (...).

Myślę, że dostajemy takie karty, jakie nam rozdają. (...) Karty rozdają tylko raz, a potem je zbierasz i grasz nimi.

Wrócę jeszcze do Afryki, ale nie po to, żeby się z niej utrzymywać. To potrafię robić za pomocą dwóch ołówków i paruset kartek najtańszego papieru. Ale wrócę tam, gdzie mi jest dobrze żyć, żyć naprawdę. Nie tylko pozwolić życiu, żeby przemijało.

Ciekawe, czy ma jakiś plan, czy też może to taki sam desperat jak ja.

Nie myślę, żebym potrafił wytrzymać to albo utratę oka czy obu oczu i dalej bić się, jak to robią walczące koguty. Człowiek niewiele może w porównaniu do wielkich ptaków i zwierząt. A jednak wolałbym być tą rybą tam, w ciemnościach oceanu.

A wreszcie wszystko jest grzechem. Więc nie myśl o grzechu. Na to już o wiele za późno, a są ludzie, którym za to właśnie płacą. Niech oni myślą o grzechu.

- Tom, nicponiu jeden, co porabiałeś?
- Pracowałem dość systematycznie.
- Akurat - powiedział i znowu nadgryzł paprykę. Była to bardzo pomarszczona i zwiotczała papryka, długości około sześciu cali. - Tylko pierwszy raz boli - powiedział. - Tak
jak w miłości.
- Diabła tam. Papryki potrafią boleć za pierwszym i ostatnim razem.
- A miłość?
- Do diabła z miłością - powiedział Thomas Hudson.

Był po prostu tchórzem, a to jest najgorsze nieszczęście jakie może spotkać człowieka.

Zawsze teraz pijesz przeciwko czemuś lub za coś. Gdzie tam. Wiele razy po prostu pijesz. Dziś będziesz to robił na potęgę.

Tym, co chciałbym jej dać, jest bezpieczeństwo, które już nie istnieje, cała moja miłość, która nie ma żadnej wartości (...).

Albowiem każdy porządny człowiek woli zawsze narażać raczej własne życie niż środki do życia (...).

Smutek rozproszy się, gdy słońce wstanie. On jest jak mgła.

Nigdy niczego sobie nie wmawiaj na temat miłości. Po prostu większość ludzi nie ma szczęścia tego przeżyć. Sam jeszcze nigdy tego nie miałeś, a teraz masz. To, co masz z Marią – obojętne, czy będzie trwało przez dziś i kawałek jutra, czy przez całe długie życie – jest najważniejszą sprawą, jaka może się zdarzyć człowiekowi. Zawsze znajdą się tacy, którzy będą twierdzili, że to nie istnieje, ponieważ sami nie mogą tego zaznać. Ale ja ci powiadam, że to jest prawdziwe, że to już masz i że spotkało cię wielkie szczęście, nawet gdyby ci jutro przyszło umrzeć.

Zawsze nazywał w myśli morze: "la mar", bo tak nazywają je ludzie po hiszpańsku, gdy je kochają. Czasami ci, co je kochają, mówią o nim złe słowa, ale zawsze tak, jakby chodziło o kobietę. Niektórzy młodzi rybacy - ci, co używają boi jako pływaków do linek i mieli motorówki kupione wtedy, gdy wątroby rekinów przyniosły im dużo pieniędzy - mówili o nim "el mar", co jest rodzaju męskiego. Mówili o nim jak o przeciwniku bądź miejscu, bądź nawet wrogu.

[...] odważny, łagodny, zabawny, nigdy nie tracący panowania nad sobą, niechełpliwy, nie narzekający nigdy, chyba żartem, tolerancyjny, wyrozumiały, inteligentny, pijący trochę za wiele, tak jak powinien prawdziwy mężczyzna [...].

Mnie nie idzie o teoretyczną chrześcijanskość, tylko o to, żeby być takim jak Chrystus.

Dzielny umiera ze dwa tysiące razy, jeżeli jest inteligentny. Tylko po prostu o tym nie mówi.

Dla niego było to mrocznym przejściem prowadzącym do nikąd, znowu do nikąd i znowu do nikąd, i jeszcze raz do nikąd, wciąż i na zawsze do nikąd, gdy leżał ciężko na łokciach wpartych w ziemię — do nikąd, w mrok, w nieskończoną nicość i ciągle w tę niewiadomą nicość, teraz i na zawsze do nikąd, i znowu nieznośnie, raz jeszcze do nikąd — aż wreszcie ponad wszelką wytrzymałość, coraz mocniej, mocniej, mocniej, nagle, piekąco, wciąż w nicość, i wtem nicość znikła, czas się zatrzymał, oboje znaleźli się poza czasem i wtedy uczuł, że ziemia poruszyła się i usunęła spod nich.

Nie byłem stworzony do myślenia. Byłem stworzony do jedzenia.