Cytaty i aforyzmy ❤ Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Losowe cytaty Szukaj

Zbrodnia i kara

Inne książki Fiodora Dostojewskiego:

Białe noce • Biesy • Bracia Karamazow • Gracz • Idiota

Czystą logiką nie można przezwyciężyć natury!

Fiodor Dostojewski

o przyrodzie, naturze, biologii

powiązane hasła: logika

Czy pan wie, do jakiego stopnia otumanienia może dojść kochająca kobieta?

Fiodor Dostojewski

o miłości o kobietach

Człowieka nie szanujecie, sami siebie przez to poniżacie...

Fiodor Dostojewski

Stwierdzając fakt, który pan błędnie uważa za godny pogardy, odmawia pan istocie ludzkiej prawa do humanitarnego na nią poglądu.

Fiodor Dostojewski

Kto kłamie, ten dociera do prawdy.

Fiodor Dostojewski

o kłamstwach o prawdzie

Mówią, że w winie tkwi prawda.

Fiodor Dostojewski

powiązane hasła: Wino

Czasami zdarza się, że człowiek przez pół godziny umiera ze strachu przed rozbójnikiem, a gdy poczuje już nóż na gardle, trwoga nagle go opuszcza i przestaje się bać.

Fiodor Dostojewski

Nie tobie się pokłoniłem, lecz całemu ludzkiemu cierpieniu.

Fiodor Dostojewski

Czasami trzeba gdzieś pójść gdziekolwiek bądź.

Fiodor Dostojewski

Ci ludzie nawet kochają, tak jakby nienawidzili.

Fiodor Dostojewski

Cała tajemnica życia da się z łatwością wyłożyć na dwu kartkach druku!

Fiodor Dostojewski

życiowe, o życiu o tajemnicy

Błąkał się po ulicach bez celu. Słońce zachodziło. Ostatnio ogarniało go jakieś dziwne przygnębienie. Nie było to przygnębienie szczególnie dojmujące i bolesne. Lecz było w nim przeczucie czegoś nieustannego, wiekuistego, przeczucie beznadziejnych lat, bezdennej czarnej rozpaczy, przeczucie całej wieczności zamkniętej w „metrowej przestrzeni”.

Fiodor Dostojewski

Kto sumienie posiada, niech cierpi, skoro zdał sobie sprawę z pomyłki. Będzie mu to karą.

Fiodor Dostojewski

o cierpieniu o sumieniu

Boże, wskaż mi drogę, a wyrzekam się tego przeklętego mojego... marzenia!

Fiodor Dostojewski

Człowiekiem jestem tylko dlatego, że kłamię.

Fiodor Dostojewski

o człowieku, ludziach o kłamstwach

Albo taka Warencowa. Żyła z mężem siedem lat, rzuciła dwoje dzieci i palnęła mężowi w liście prosto z mostu: „Zrozumiałam, że z tobą nie mogę być szczęśliwa. Nigdy Ci nie wybaczę że mnie oszukiwałeś, ukrywając przede mną istnienie innego ustroju społecznego, to jest komuny. Niedawno dowiedziałam się o tym od pewnego szlachetnego człowieka, któremu się oddałam i z którym zakładam komunę. Mówię bez ogródek, bo uważam, że niegodne byłoby cię oszukiwać. Rób, co uważasz za stosowne. Nie licz na mój powrót, jesteś zbyt zapóźniony. Życzę szczęścia”. Tak się pisze takie listy!

Fiodor Dostojewski

powiązane hasła: anegdota

A jeżeli nie ma się do kogo zwrócić, jeżeli nie ma dokąd pójść?! Przecież musi być tak, żeby każdy człowiek miał dokąd pójść. Albowiem nadchodzi taki moment, kiedy człowiek za wszelką cenę musi dokądś pójść!

Fiodor Dostojewski

o człowieku, ludziach

Nie masz sensu za grosz... Ja po tysiąc razy w ten sam sposób plułem na ludzi i znowu lgnąłem do nich.

Fiodor Dostojewski

Jeśli czekać, aż wszyscy zmądrzeją, za długo to potrwa.

Fiodor Dostojewski

Bo cierpienie, proszę pana, to wielka rzecz. W cierpieniu jest pewna idea.

Fiodor Dostojewski