Sezon burz

To nie sesja rady miejskiej, nie licytujcie się więc w przywarach i patologiach.

Osobnik ów to profesjonał, w każdym calu i w kwestii swego fachu absolutnie spolegliwy. Wykona to, czego się podejmie, lub padnie, wykonać próbując, wątpliwości być nie może.

Ferrant de Lettenhove zaciął usta.
- Musiałem - powiedział. - Wykonywałem rozkazy.
Wiedźmin patrzył na niego długo.
- Nie uwierzyłbyś - rzekł wreszcie - ileż razy słyszałem już coś podobnego. Pocieszające jest, że najczęściej z ust ludzi, których właśnie miano wieszać.

Nie jesteś, choć lubisz mniemać inaczej, specjalnie mądry. Ale na to, by spróbować mnie zatrzymać jesteś za mądry.

Dla mnie zawsze jest po raz pierwszy.

Biorąc powyższe pod rozwagę - podjął, kręcąc kołki lutni - ja generalnie jestem za seksem na pierwszej randce. Na przyszłość ze wszech miar ci polecam. Eliminuje to konieczność dalszych randek z tą samą osobą, co bywa nużące i czasochłonne.

Wszystko to są w ich mniemaniu hybrydy użyteczne, mające ułatwić i uprzyjemnić ludziom egzystencję. Zaiste, są o krok od stworzenia kobiety o idealnie płaskich plecach, by można było chędożyć ją od tyłu i jednocześnie mieć gdzie postawić kieliszek szampana i kłaść pasjansa.

Iluzje są tym, o czym myślisz. Czego się lękasz. I o czym marzysz.

Zmieniać trza onuce, zmieniać. Co jakiś czas. [Zielarka]

Co się stało, to się stało, nic już tego nie odmieni. I nie ma co się nad tym rozwodzić.

Gówno było, jest i pozostanie gównem (…). I zawsze w końcu do gówna trafi.

On, skąpiec, który za potrzebą chodzi do parku, żeby oszczędzić emalię na nocniku wydaje na weselną ucztę górę złota.

Urzędnicy państwowi winni być majętni. Im urzędnik państwowy majętniejszy, tym prestiż państwa wyższy.

- Iluzja – usłyszał głos aguary. – wszystko jest iluzją.

- Racz wybaczyć, mistrzu Jaskrze - powiedział [Pinety] - ale chciałbym zostać z Geraltem sam na sam. To, co mam mu do powiedzenia, przeznaczone jest wyłącznie dla jego uszu.
- Geralt - napuszył się Jaskier - nie miewa przede mną tajemnic.
- Wiem. Wielu szczegółów jego życia prywatnego dowiedziałem się z twoich ballad.

- Wiem, że to nie mój interes - rzekł, niezwykle jak na niego dobitnie i twardo. - Wiem, że nie powinienem się wtrącać. Wiem, że nie lubisz, gdy ktoś się wtrąca. Ale pewnych rzeczy, przyjacielu Geralcie, nie powinno się przemilczać. Koral, jeśli chcesz znać moje zdanie, należy do tych kobiet, które stale i w widocznym miejscu winny nosić ostrzegawcze etykietki. Głoszące: "Patrzeć, ale nie dotykać". Coś takiego w zwierzyńcu umieszcza się na terrarium, w którym trzymają grzechotniki. - Wiem. - Ona igra z tobą i bawi się tobą. - Wiem. - Ty zaś najzwyczajniej w świecie odreagowujesz Yennefer, o której nie możesz zapomnieć. - Wiem. - Dlaczego więc... - Nie wiem.

Błąd mógłbym wybaczyć, nieudolności nie.

W uśmiech radosny powinieneś stroić zatem lica, nie zaś w grymas mroczny i posępny, z którym, uwierz mi, wyjątkowo ci nie do twarzy, wyglądasz z nim po prostu jak człowiek na ciężkim kacu, który na domiar struł się zakąską i nie pamięta, na czym i kiedy złamał ząb ani skąd te ślady nasienia na spodniach.

Bo wszystko, co dziś niemożliwe, jutro możliwym się uczyni.

Czas się dłuży, siedzimy sobie tedy z panem wiedźminem, konwersujemy i przerabiamy piwo na urynę.