Cytaty Amerykanów

Ja płacę za kolację, więc mam prawo wybrać, na co ja mam ochotę.

Chciałbym powiedzieć, że w tym czasie przygotowuję błyskotliwe przeprosiny, ale to nieprawda. Prawda jest o wiele bardziej prozaiczna: cały czas myślę o dwóch rzeczach, o których w tej chwili nie powinienem myśleć.
O jej piersiach.
Obu.

Właśnie dlatego nie mam prawdziwej dziewczyny. Nawet z udawaną zaczynam się od razu kłócić.

To tylko tyle. Słowa. Kilka prostych słów zebranych w zdaniu, ale razem miały taką moc, by fizycznie mnie zatrzymać.

Czytam tak dużo romansów, że wiem, kiedy przychodzi na to czas. Nasz pocałunek musi być wart opisania w książce. A po wszystkim będziesz musiał zapomnieć o tej dziewczynie, o której ciągle wspominasz.

To wtedy zdałem sobie sprawę, że się co do niej myliłem. Nie była nieśmiała. Nie była niezaznajomiona z tym, jak podli byli ludzie. Dokładnie wiedziała, jak okrutny był świat i to dlatego trzymała na dystans od wszystkich.

Zawsze wyglądasz tak, jakbyś miał puścić pawia, kiedy chcesz pocałować dziewczynę?

- Jedźmy zrobić coś, co nie będzie Charlie i Silasa. Coś, co będzie nasze.
- Mówisz o nas tak, jakbyśmy byli obcymi, którzy nawiedzili ich ciała.
Silas zamyka oczy i odchyla głowę do tyłu.
- Nie masz pojęcia, ile razy dziennie mam ochotę nawiedzić twoje ciało.

Krzywię się, bo nie cierpię tego, że postawiłem ją w takiej sytuacji. Nie cierpię tego, że we mnie wątpi. Nie cierpię tego, że dałem jej ku temu mnóstwo powodów. I nie cierpię tego, że nie znam ani jednej rzeczy, którą mógłbym powiedzieć, a która by sprawiła, że uwierzyłaby w to, co do niej czuję.

- Proszę, nie zapominaj o mnie.
(…) - Nie mogę. Próbowałam. Jestem od ciebie uzależniona. Chyba powinnam zacząć chodzić na mityngi AA. Zupełnie jakbym cię miała we krwi.

W końcu trafiłem na kogoś, kto mógłby wypełnić pustkę w moim życiu. Tyle że ona uważa, że jej śmierć tylko zwiększy tę pustkę. Cóż za ironia losu. Nie do wytrzymania.

Gubię się w tym, ile czasu mija, kiedy po prostu stoimy i na siebie patrzymy, żadne z nas nie wie, co zrobić z niewidzialną linią między nami, która szarpie i przyciąga nas do siebie, z siłą mocniejszą niż nasza wola.

Nawet nie wiem, dlaczego płaczę. Może dlatego, że aż do tego momentu nie wiedziałam, jak to jest być cenioną. Jak to jest być szanowaną. Aż do tego momentu, nie miałam pojęcia jak to jest, kiedy ktoś się o mnie troszczy.

Rozumiem teraz, że czasami dwoje ludzi może stracić nadzieję, pożądanie albo szczęście, ale utrata tego wszystkiego nie oznacza, że poniosło się porażkę.

Ale w tym właśnie tkwił nasz błąd. Przestaliśmy rozmawiać o wszystkich tych sprawach, o których nigdy nie należało milczeć.

Dzisiaj włosy ma rozpuszczone. Uwielbiam, kiedy czesze się w ten sposób. Uwielbiam również, kiedy je związuje. Prawdę mówiąc, nie wydaje mi się, żeby kiedykolwiek miała fryzurę, która nie wprawiałaby mnie w zachwyt. Jest nieprawdopodobnie piękna, zwłaszcza gdy się o to nie stara.

Teraz wszystko nabiera sensu. Przyciskam usta do jej ust i ją całuję. Gdy odwzajemnia pocałunek, wraca wszystko, co czułem, ilekroć ją całowałem. Wszystko, co, jak myślałem, straciłem na zawsze. Wszystko to jest tutaj. Cały czas było.

Jest niezdarna, a zarazem doskonała.

Nie mów, że to koniec, bo to najgorsze, co mogę usłyszeć. Przysięgam, że zrobię, co w mojej mocy, żeby być tu właśnie tak, jak lubisz. Chociaż trudno jest się chować, z własnych uczuć zrezygnować, poprzestawiam plany i zmienię się dla ciebie. - If it's the beaches, The Avett Brothers.

- Jesteś wszystkim, co widzę, Sloan. Poza pracą, poza tym, co jest dobre i złe. Tylko ciebie widzę.