Cytaty Amerykanów

[...] czy nie właśnie o to chodzi? O poświęcenie się dla osoby, którą lubisz, żeby była szczęśliwa?

[...] myślałam o naszym kraju i całym świecie, o tym, jakie to popieprzone, że ludzie nie robią czegoś więcej siebie nawzajem.

Samobójstwo to najbardziej samolubna rzecz, jaką można zrobić.

Marzyłem o wyjeździe, ale się boję
Rozkwitu życia, co jeszcze niespełnione.

Ludziom nie brakuje tego, czego nigdy nie zaznali.

[...] trudno wymyślić coś, co zabolałoby człowieka bez serca.

Ale ja zakochałem się w niej na długo przed naszym pierwszym pocałunkiem. Kochałem ją bardziej niż kogokolwiek na świecie przed tą chwilą. Chyba kochałem ją bardziej niż kogokolwiek w życiu p o tamtej chwili.

Miłość okazuje się na różne sposoby. Mimo, że jego sposób jest całkowicie inny od mojego, to dalej jest miłość.

Społeczeństwo od dawna wielbi niewłaściwych bohaterów. Jestem pewna, że mniej siły potrzeba, żeby podnieść wieżowiec niż by na stałe odejść z przemocowej relacji.

Chcę mieć przyjaciół, którzy pozwolą, żebym był całkiem sam, gdy bycie samym jest wszystkim, czego potrzebuje.

Chociaż wasi bliźni mogą się wydawać spełnieni, nie wiadomo, z ilu pękniętych kawałeczków składa się ich wnętrze.

Pozostawienie mnie bez odpowiedzi jest jakąś odpowiedzią.

To straszne: nie wiedzieć, kim się jest, ale jeszcze gorszy jest strach, że się coś mylnie zinterpretuje.

Patrzy na mnie z uśmiechem. A przy kącikach ust znów tworzą mu się dołeczki.

Nie chcę tego wypowiadać. Jeśli to wypowiem, to znaczy, że to prawda. I to jest prawda.

- O której jutro mam zacząć cię prześladować?
- O wpół do siódmej? - (...)
Wpół do siódmej to od teraz moja ulubiona pora dnia.

(...) kiedy oglądałyśmy "Podróż przedślubną" i na końcu Sandra Bullock odeszła, ja rzuciłam się na telewizor, krzycząc, że to gówniane zakończenie, a Ty tylko wzruszyłaś ramionami i powiedziałaś: "To zakończenie jest prawdziwe, Six. Nie możesz się wściekać z powodu prawdziwego zakończenia. To na sztuczne happy endy powinnaś się wkurzać".

Otóż uwielbiam kiedy się na mnie złości.

Czasami najtrudniej jest zadać najprostsze pytania.

- O rany - mówię z podziwem. - Jest wielki.
- Wszystkie mi to mówią.