Nie żyję po to, aby oczarować publiczność.

Cytaty i aforyzmy ❤ Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj

Nie żyję po to, aby oczarować publiczność.

James Dean: Nie żyję po to, aby oczarować publiczność.

Udostępnij obrazek cytatu, kopiując kod HTML:

<a href="https://cytatybaza.pl/cytat/nie-zyje-po-to-aby-oczarowac-publicznosc.html"><img src="https://cytatybaza.pl/cytat/obrazek/nie-zyje-po-to-aby-oczarowac-publicznosc.webp" alt="cytat" width="600" style="max-width:100%;max-height:320px;"></a>

Nieco podobne cytaty

Publiczność bardzo szybko sprawdzi wartość aktora (…) tak zwane warunki zewnętrzne grają również rolę przy ocenie przydatności kandydatów do zawodu aktorskiego, ale decyduje przede wszystkim talent.

Nigdy nie uważałem się za kowboja, ponieważ nim nie byłem. Jednak myślę, że kiedy wszedłem w kowbojski ubiór, wyglądałem jak jeden z nich, przynajmniej na tyle, żeby przekonać publiczność.

Nie widzimy PC jako wiodącej platformy dla gier. To stwierdzenie spowoduje u niektórych złość, ale trudno to określić inaczej. Wersja /gry RAGE/ na konsole będzie miała większą publiczność niż wersja na PC.

Tomek był teraz prawdziwym bohaterem. Nie podskakiwał, nie rozrabiał, lecz godnie kroczył z dumną miną, jak przystało piratowi, który wie, że publiczność patrzy na niego. I rzeczywiście tak było. Udawał, że nie widzi tych spojrzeń i nie słyszy pełnych podziwu uwag pod jego adresem, ale upajał się nimi.

Religia może nas oczarować i być przynętą, aby utrzymać nas w stanie pięknej moralności i wiary.

(...) w czasie śpiewania człowiek widzi te twarze uśmiechnięte i reakcje, i brawa... Publiczność sprawia, że pojawia się taka adrenalina jak przy skoku na bungee. Dostaje się wtedy poweru, chce się żyć.

Kiedyś był taki zwyczaj, o czym można przeczytać już tylko w pamiętnikach, że aktor w dniu przedstawienia nie mógł się pokazywać publicznie. Podjeżdżał dorożką pod tylne wejście teatru, tak aby widzowie go nie zauważyli. Publiczność miała w teatrze zobaczyć postać, a nie pana, który się nazywa tak lub inaczej.

Publiczność jest celem moich działań, dla nich piszę piosenki, dla nich je nagrywam, i dla nich je śpiewam. Bez publiczności nie ma po prostu sensu tworzyć.

Teraz w zasadzie każdy, kto nic nie umie może robić stand – up, albo wszelkie inne rzeczy, które kiedyś były z definicji tylko dla tych, którzy umieją to robić. Teraz nie ma żadnego znaczenia, że się nie umie. Publiczność już również nie bardzo wie czy ktoś umie czy nie. Wystarczą pewne rekwizyty słowne, aby oni się śmiali, a to już jest zupełnie inny gatunek.

Po opadnięciu kurtyny jest taki smutek przez chwilę, nawet przez długą chwilę, że już publiczność wyszła, że już nie słucha, nie patrzy. [...] Potem człowiek wychodzi na ulicę w brutalną rzeczywistość, i oczywiście zapomina o wszystkim.