Cytaty poetów

- Nie zamierzam się starzeć. Dusza rodzi się stara, ale młodnieje z wiekiem. I to jest komedia życia.
- Ciało zaś rodzi się młode, a starzeje się z wiekiem. I to jest tragedia życia.

Bo marzycielem jest ten, kto odnajduje drogę jedynie przy świetle księżyca, a jego karą jest to, że widzi brzask dnia, zanim reszta świata go dostrzeże.

I wtedy, Harry, czuję że całą swoją duszę oddałem człowiekowi, który się z nią obchodzi, jak z kwiatem do butonierki lub skrawkiem dekoracji, schlebiającym jego próżności, lub ozdobą stosowaną na jeden dzień letni.

Wierni znają tylko trywialną stronę miłości: niewierni znają jej tragedię.

Wielki poeta, prawdziwie wielki poeta, jest najmniej poetyczną istotą na świecie. Ale kiepscy poeci są wprost fascynujący. Im gorsze są ich rymy, tym bardziej malowniczo wyglądają oni sami. Sam fakt, że ktoś ogłosił tom lichych sonetów, czyni go nieodpartym. Żyje poezją, której nie umie napisać. Ci inni piszą poezję, której nie mają odwagi wcielić w życie.

Doświadczenie (...) dowodzi jedynie tego, że przyszłość nasza będzie taka, jaka była przeszłość, i że grzech popełniony niegdyś ze wstrętem, niejednokrotnie popełniać będziemy z radością.

Fatalne pomyłki życiowe nie są skutkiem braku rozsądku. Chwile, w których braknie nam rozwagi, mogą być najpiękniejszymi chwilami. Fatalne pomyłki życiowe są skutkiem tego, że bywamy logiczni. To ogromna różnica.

Gdy bieda włazi drzwiami, miłość wlatuje oknem.

Nie musi się przecież wypić całej beczki wina, by móc określić, z jakiego wino jest zbioru i jakiego gatunku. Po pół godzinie czytania, można z łatwością powiedzieć, czy książka jest coś warta. Temu, kto ma wyczucie formy, wystarczy nawet dziesięć minut. Komu by się chciało brnąć przez całe nudne tomisko?

W gruncie rzeczy zawsze mylnie rozumiemy siebie i z rzadka rozumiemy innych.

Ciebie będę kochać zawsze, a ty będziesz zawsze kochał miłość.

Nad wszystkimi dobrymi postanowieniami unosi się jakieś fatum: wszystkie bez wyjątku zbyt późno bywają powzięte.

Nigdy nie odkładam na jutro tego, co mogę zrobić pojutrze.

Okoliczności nie powinny zmieniać zasad.

Ubóstwiam przyjemności nieskomplikowane. Jest to ostatnia ucieczka istot skomplikowanych.

Harmonia ciała i duszy, cóż za marzenie! W naszym zaślepieniu oddzieliliśmy od siebie rzeczy i wynaleźliśmy realizm, który jest wulgarny, oraz idealizm, który jest pusty!

Niezgodność krytyków miedzy sobą dowodzi zgodności artysty z sobą.

Chcę, aby zmarli kochankowie całego świata słyszeli nasz śmiech i posmutnieli. Chcę, aby tchnienie naszej namiętności przywróciło ich prochom świadomość, popioły ich przejęło bólem.

Być dobrym znaczy być w zgodzie z sobą samym.

Religia jest jak ślepiec szukający w ciemnym pokoju czarnego kota, którego tam nie ma, i znajdujący go.