Cytaty poetów

Dusza jest straszną rzeczywistością. Można ją kupić i sprzedać i zamienić. Można ją zatruć i udoskonalić. Każdy z nas ma duszę, wiem to" - Dorian

Gdy kochamy łudzimy najpierw samych siebie, a potem drugich.

Ma pan przed sobą zaledwie kilka lat, które będzie mógł pan przeżyć prawdziwie, doskonale i w pełni. Kiedy przeminie młodość, a wraz z nią uroda, po krótkim czasie odkryje pan, że wszystkie triumfy ma pan już za sobą albo że musi się pan zadowolić tymi marnymi triumfikami, które pamięć przeszłości uczyni jeszcze bardziej gorzkimi od klęsk. Każdy przemijający miesiąc przybliża pana do czegoś straszliwego. czas jest o pana zazdrosny.

Mój drogi chłopcze – z uśmiechem rzekł lord Henryk – na wsi każdy może być dobry.
Tam nie ma żadnych pokus do zwalczania. Dlatego też ludzie nie mieszkający w mieście są tak
niecywilizowani. Cywilizacji nie osiąga się tak łatwo. Wiodą do niej tylko dwie drogi: kultura
i zepsucie. Ludność wiejska nie ma okazji do żadnej z tych rzeczy – dlatego ulega stagnacji.

Jest to milczenie, dla którego nie ma wytłumaczenia, milczenie bez usprawiedliwienia. Wiem, że jesteś słaby, że stoisz na glinianych nogach.

Twój tajemniczy młody przyjaciel, którego imienia jeszcze mi nie zdradziłeś, a którego portret naprawdę mnie zafascynował, nigdy nie myśli. Jestem tego absolutnie pewien. To cudowna, pozbawiona mózgu istota, która powinna być tu zawsze zimą, kiedy nie ma kwiatów, na które można by popatrzeć, ale i latem, kiedy zapragniemy, by coś ostudziło naszą inteligencję.

Nie ma czegoś takiego jak moralna czy niemoralna książka. Książki są dobrze albo źle napisane. To wszystko.

Kobiety dzielą się na brzydkie i dobrze umalowane.

Pokarmem miłości jest wyobraźnia, dzięki której stajemy się mądrzejsi niż o tym wiemy, lepsi, niż to czujemy, i szlachetniejsi, niż naprawdę jesteśmy, dzięki której oglądamy życie w jego pełni, dzięki której i tylko dzięki niej możemy zrozumieć bliźnich w ich realnych i idealnych odniesieniach. Pokarmem miłości może być tylko to, co piękne i doskonałe w swoim zamyśle. Pożywką dla nienawiści może stać się cokolwiek.

Żałowanie własnych doświadczeń równa się hamowaniu własnego rozwoju.

Miłość czyni ludzi dobrymi.

Ale w przypadku artysty słabość jest co najmniej zbrodnią, jeżeli paraliżuje wyobraźnię.

W życiu nie ma naprawdę spraw wielkich i małych. Wszystko ma tę samą wagę i ten sam wymiar.

Obecnie zawsze fałszywie rozumiemy siebie, a rzadko rozumiemy drugich. Doświadczenie nie posiada wartości etycznej. Jest ono tylko mianem, które człowiek nadał swym pomyłkom.

Drogi chłopcze, ludzie, którzy kochają tylko raz w życiu, są istotnie płytcy. To, co nazywają lojalnością czy wiernością, ja określiłbym jako letarg zwyczaju albo brak wyobraźni. Wierność jest tym dla życia uczuciowego, czym spójność dla życia intelektualnego: przyznaniem się do porażki.

A ja uwielbiam londyńskie towarzystwo. I sądzę, że się ostatnio bardzo zmieniło na korzyść. Obecnie składa się ono wyłącznie z pięknych głupców i utalentowanych wariatów. Tak właśnie, jak powinna wyglądać prawdziwa socjeta.

Sądzę, że życie jest sprawą zbyt ważną, żeby o nim mówić poważnie.

A kiedyś, gdy dla portretu nadejdzie zima, on będzie ciągle tkwił tu, gdzie wiosna drży u skraju lata.

Lubimy się pozbywać tego, czego najbardziej potrzebujemy. Ja nazywam to przepaścią wspaniałomyślności.

Człowiek jest najmniej sobą, kiedy przemawia we własnym imieniu. Daj mu maskę, a wtedy powie ci prawdę